590 



ria obvium, neque dubito Pallasium cum 0. stellulato 

 cônfudisse, ciii obiter inspectum valde simile. Ulterius 

 versus occidentem, quantum scio, non occurrit quam 

 circa oppidum Lugan , ubi legit D. Baumann varietatem 

 foliis anguslissimis. Anllierae quam in plerisque reli- 

 quis breviores. Nnculœ pro génère parvae, medio pa- 

 ru m latiores, non angulatae, sed sensim ex ovato acutatae. 



Specimina caule superne ramoso habeo ex Italia et e Caucaso cis- 

 alpine». 



O. polyphyllum. Planta interne albo-sericea, superne 

 flavescenli bispida. CoroIIa dilatato-ventricosa. Anllierae 

 quam in praecedente longiores, in u troque interdum 

 e corolla prominulre. Nuculae duplo fere majores, me- 

 dio latiores, mucrone brevi imposito, obscure griseae 

 submaculalœ. 



In herbario Pallasii sub nom. O. cœspitosi vidi. 



O. rupestre. Antbera filamenti parte libéra longior. 

 Se mina fere praecedentis, laevia, nilida, grisea et sub» 

 maculala, sed acumen paullo longius. Corolla subey- 

 lindrica. Tola aequaliter hispida. 



O. sericeum. Gollatis descriptionibus generis et speciei 

 Colsmanniœ flavœ Lehm. in Roem. Sch. Syst. veget. 

 IV. pl. VIII. et 64 cum nostro O. sericeo, quod sectio» 

 nera «Jponosma» De Cand, constituit, nullam omnino 

 video differentiam. Omnia ad amussim quadrant, piii 

 etiam molles dici possunt ad selas rigidas reliquarum 

 Onosmalis specierum. Iconem non vidi, sed nuculas 

 non perforatas exhibere monet De Candolie, et forte 

 Lebmanu non cavilatem fundi, quœ certe non adest, 



