470 



cum stipulis duobus folio similibus eoque brevioribas 

 basi altius breviusve concreta, ideoque quasi tripar- 

 lita vel trifida : stipulis pleruraque rectis , rarissime 

 subfalcatis. Flores alares et terminales solitarii. Galycis 

 oblongo-obovati incano-pubescentis dentés minuti , 

 lanceolati, acuti, subinaequales. Gorollse 6V 2 lin. Ion- 

 gae rosese dense incano-pubescentis tubo 5-lineali, 

 tenui, gracili, sursum sensim ampliato ; limbo quin- 

 quelobo: lobis oblongis obtusiusculis. Stamina 5; om- 

 nia longe e fauce exserla; stigma bilobum. 



Haud dubito nostram plantain eandem esse cum G. 

 incana Jaub. et Spach , eliamsi ultimam non vidi ; 

 characteres etenim a cl. auctoribns dati cum nostra 

 bene congruunt. Descriptionem ampliorem hic non 

 inutilem esse credidi, quia planta non satis nota et a 

 congeneribus forsan nimis auctis cegre dicognoscitur. 



Dufresnia orientalis DG. (Prodr. IV. p. 625.) T. XIIL 



f. 2. 



D. fructu membranaceo villosissimo ; loculo fertili 

 complanato ; sterilibus cylindraceis celluloso-gibbosis ; 

 calycis limbi excrescentis 3-partili lobis lato-ovatis sub- 

 orbiculatis obtusis (acutis ex DG.) reticulato-venosîs 

 argute-dentatis. 



Radix annua , tenuis, simplex , verticatis. Caulis 

 erectus, solitarius, glaberrimus, l*/ o — 4 poil, longus, 

 laeviter angulatus, simplex aut in axillis foliorum su- 

 periorum ramis simplicibus iloriferis auctus, ex tolo 

 herbaceus , nec basi sufFruticulosus , ut dicit cl. De 

 Candolle. Folia opposita , glabra, glaucescentia, ob- 

 tusa; infima subspathulata, versus apicem latiora, basi 



