363 



rudimentum. Fem. perigonium 4 phyîlum: foliolis erectis, 

 cruciatim oppositis; exterioribus minoribus, interdum abor- 

 tivis; interioribus persistentibus, interdum baccatis. Ova- 

 rium liberum uniloculare. Stigma sessile subcapitatum vil- 

 losura penicillatum vel elongato-filiforme. Caryopsis oblon- 

 ga compressiuscula, laevis vel tuberculata, nuda vel péri- 

 gonio baccato inclusa. Semen erectum. Testa cum epicar- 

 pio connata. Embryo in axi albuminis carnosi antitropus. 

 Gotyledones avatae. Radicula cylindrica supera. Ledeb. L 

 c. p. 636. 



1011. Urtica dioica Linn. 



Foliis oppositis cordato-oblongis lanceolatisve acumina- 

 tis grosse serratis cauleque setosis (aut inermibus); floribus 

 dioicis glomerato - spicatis : spicis axillaribus paniculatis 

 petiolo longioribus pendulis. Ledeb. I. c. p. 637. 



a. latifolia Ledeb. fl. Alt. IV. p. 240. soltis cordato vel 

 ovato - oblongis, cauleque setosis. 



Urtica dioica Linn. sp. 4596. — Spreng. syst. veg. III. — Koch 

 syn. fl. Germ. ed. 2. II. p. 732. Reich. icon. I. c. 654. 



Urtica dioica foliis oblongo - cordatis Gmel. fl. Sih. III. p. 30. 

 fi. angustifolia inermis foliis oblongo-lanceolatis , basi 

 subcordatis acuminatis cauleque asperiusculis, setis uren- 

 tibus destitutis. 



Urtica angustifolia Fisch. in litt. — - ejusd. e Hornem. hort. 

 Hafn. suppl. p. 467? 



Varietatem peculiarem ab Urtica dioica angustifolia altaica, 

 nisi speciem propriam sistit, nam distinguitur non solum fo 

 îiis adbuc angustioribus longioribusque, sed etiam defectu 

 setarum urentium. 



In bortis oleraceis et in ruderatis prope Ircutiam et hinc inde 

 provenit; /3. in pratis sylvaticis humidiusculis, praesertim 

 regionis transbaicalensis multo copiosius crescit. Fiorci 

 aestate ? . i 



