347 



Cum definitione P. macrae DC. quadrat, an sit vero haec 

 species, comparatione cum speciminibus authenticis pro- 

 bandum. 



2671. Polygaîa ciliatifolia Turcz. (Psychanthus) foliis 

 sessilibus linearibus rigide ciliatis mucronatis, costa mé- 

 dia elevata; racemis mullifloris; pedicellis approximatis 

 elongatis florem superantibus; bracteis linearibus persi- 

 stentibus; alis ovatis sepalisque cuspidatis; petalis ante- 

 rioribus brevibus trapezoideis integris cum carina cum pe- 

 talo inferiore concretis. P. macra Eckl. coll. non DC. 

 prodr. , nam a definitione hujus in omnibus recedit. An 

 P. ericaefolia DC? sed planta nostra folia etiam infe- 

 riora ciliata habet, etiamsi ciliae foliorum inferiorum 

 breviores , alae in nostra ovatae in stipitem attenua- 

 tae , neque ovales. Petala superiora inferioribus duplo 

 breviora. Crista parva , sed major quam in P. micro- 

 lopha. 



2677. Polygaîa restiacea E. Mey. secundum specimina 

 Dregeana est vera polygaîa, carina cristata donata, ramis 

 filiformibus distinctissima, planta homonyma vero coll. 

 Ecklonianae ad Muraltias spectat. 



2681. Polygaîa Zablotskiana F. et Mey mss. (Polyga- 

 lon) a P. supina Schreb. differt foliis floribusque majo- 

 ribus, foliis oblongo-lonceolatis acutis vel acuminatis, se- 

 palisque exterioribus valde inaequalibus. Capsulam P. su- 

 pinae (Tauricae) non vidi, in P. Zablotskiana late alata 

 emarginata, venis alarum pluribus parallelis prope mar- 

 ginem bifurcatis et anastomosantibus. In Persiae prov. 

 Astrabat lecta est a cl. Karelin et Zablotski. 



2683 — 2684. Polygaîa supina Screb. a speciminibus 

 meis Tauricis diversa est planta bomonyma a celeb. Bois- 

 sier in rupibus Cassii et Libani lecta habitu valde laxo, 

 foliis majoribus utrinque attenuatis, racemis paucifloris, 



