24 



tibos. Neque eiiim cognosse sufïicit, quoe fuerît uni- 

 verso, quo tenuit morbus, teniporis spalio eleniento- 

 rtim aëriorum copia, sed et hoc necessario nos scire 

 oporlet, quae fuerit huius copiée ratio singnlis, ut ita 

 dicara, pestilentioe œtatibus: qua?, quum modo appa- 

 ruisset incresceretque; quoe, quum ad summum vio- 

 lenliae graduai pervenisset; quae denique, quum im- 

 ininueretur evanesceretque. 



Hoc ergo sciamus, necesse est, quomodo choiera 

 epidemia aunis 1831 et 1832 Yindobonae decurrerit: 

 quocirca ea considerabimus, quae Summo Imperatoris 

 Austrioe iussu de bac re relata sunt (*). 



Ex qua relalione cognovdiiius, tarde inde a medio 

 niense Augusto usque ad médium mensem Septem- 

 brem (**) anni 1831 incre visse Yindobonae pestilenti- 

 am cholericam, eoque tempore initio singulos tantum 

 iiomiues noiinullorum dierum spatio morbo corripi 

 solilos; postea vero iam singnlis diebus noimullos 

 homines peslilentia opprimi cœptos fuisse: qua ratio- 

 ii e morbum epidemium ita augescere perrexisse , ut 

 Septembri et Octobri mensibus in summo esset fa- 

 stigio atrocitatis. Tum perfectam viguisse pestilentiae 

 cholericae imaginem; tum maxime expressa fuisse fa- 

 tal i s mali signa, iitut vomitum peculiarem alvique 



(*) Beobaclitungeu der Wiener Aerzte liber die epideniisehe Brech- 

 ruhr und ihre Heilart. Aus den vorgelegten Benchlen derselben zu- 

 sainmengeslellt. In: Med. Jahrb. d. k. k. ôslerr. Slaates. Bd. XIL 

 (od. Neuest. Folge. Bd. III). 1-stes Slûck. S. 48-52. 



(**) Novi libri faslorum. 



