— 46 — 



«de beste Dianthvs laciniatus het geval is. De fijne draadvormige, 

 zich naar alle kanten richtende franjes, hebben de wonderlijkste 

 en meest byzarre vormen, zij nemen een teerde of de helft der 

 bloemblaadjes in. Alle kleuren der reeds bestaande anjers treft 

 men er in aan, van het zuiverste wit, wit met rosa en purperen 

 randen vindt men er in. De bloemen leveren een uitstekend ma- 

 teriaal voor snijbloemen. 



(Impatiens Holstii Engl. et Warb.) 

 Een nieuwe soort uit het geslacht Impatiens, is zeker een voor 

 ons gewenschte plant, vooral als zij evenals de hier zeer bekende 

 en gewaarde Impatiens Sultanii uit Oost-Afrika stamt, van waar 

 Prof. Dr. Exgler haar in 1902 met veel andere zaden en planten 

 medegebracht. 



De nieuwe plant vormt 40 tot 50 cM. hooge struikjes, die zeer 

 vertakt zijn en in groeiwijze, blad en rjloem wel aan Impatiens 

 Sultanii doen denken. Zij overtreft echter de laatste door haar 

 krachtiger groei en fraaier kleur der bloemen. Uit het glanzende 

 donkere loof verheffen zich de helder koperroode bloemen, die 3 a 

 4 cM. diameter hebben. Zij bevinden zich altijd met twee of vier 

 te samen aan een bloemensteeltje, waarvan er vier of vijf aan de 

 uiteinden der takken zitten, een milden bloei is hier het gevolg van. 



Voor lichte schaduw is het een der' mooiste en langdurigst 

 bloeiende planten, zij bloeit in Europa van half Juni aanhoudend 

 door tot het begint te vriezen. De plant kan daarom uitstekende 

 diensten bewijzen voor vakken, die niet in de volle zon staan, ook 

 in potten is het een mooi bloeiende plant, evenals de reeds ge- 

 noemde Impatiens Sultanii. 



Indien zij voor ons tropische klimaat even geschikt is als laatst- 

 genoemde, dan kunnen wij er ook veel genoegen van hebben. 



(Phlox drummondi ^Sirius.") 

 Bovengenoemd prachtig eenparig gewas, wordt als volgt beschre- 

 ven: een half hooge éénjarige Phlox met bloemen van een zeld- 

 zame kleur, nl. schitterende lakrood, met een blauwachtig hart, dat 

 bij het ouder worden der bloemen naar het midden wat lichter 

 wordt. In de laatste in Europa zoo bijzonder droge en warme 



