In zwaden liggende, wordt het gemaaide meestal, na een. 

 paar dagen oppervlakkig verder te zijn gedroogd, meteen 

 houten hark of vt»rk gekeerd. 



Het keeren of wenden geschiedt ook wel machinaal, door 

 z.g. zwadkeerders. Is ook het nu boven gebrachte, na een 

 paar dagen gedroogd, zoo begint men bij gunstig weer r 

 met het eigenlijke hooien. De zwaden worden daartoe uit 

 elkander geslagen, het best met den hooischudder, en het 

 uitgespreide half droge hooi herhaaldelijk daarmede door- 

 gewerkt. 



.Vóór het vallen van den avond wordt echter gezorgd, 

 dat alles in hoopen gebracht is. Daarbij wordt het best. 

 van de paardenhooihark gebruik gemaakt. 



Het op een hoop geschoven hooi wordt verder met vor- 

 ken regelmatig „opgezet" in hoopen (oppers ofrooken). Is 

 het weer nu gunstig,» zoo kan het hooi, na een paar dagen 

 in oppers gestaan te hebben, naar of bij huis gereden worden. 



In vele gevallen is het echter nog niet genoegzaam droog 

 geworden en moeten de oppers omgezet, omgeopperd of 

 nogmaals uitgespreid en doorgewerkt worden {zonnen of 

 wieren). 



Soms worden de ^zwaden niet gekeerd, maar na het 

 maaien dadelijk uiteengeslagen. Dit is alleen uitvoerbaar 

 bij vast drogend weer, daar (bij invallenden) regen het- 

 geslagen hooi hieraan veel meer blootgesteld is, ja zelfs de 

 nachtelijke dauw, een nadeeligen invloed op zijne kwaliteit 

 uitoefent. 



Volgt na het maaien eenige dagen regen, ook dan moeten 

 de zwaden, zoodra zij van onderen verkleuren en beginnen 

 te broeien, gekeerd worden. 



Het genoegzaam droog-zijn van 't hooi, om binnengehaald 

 te worden, wordt beoordeeld naar 't gevoel en of er bij het 

 samendraaien van eenige stengels nog vocht uit te voor- 

 schijn komt. 



Droog hooi blijft in een hoop ook weer los, zoodat er zon- 

 der moeite met een vork in gestoken kan worden, vochtig 



