— 25 — 



Beter is het daarom van een goed grasland een gedeelte 

 in het zaad te laten komen, dit op verschillende tijdstippen 

 te verzamelen en. op het nieuw aan te leggen land, b. v. 

 in vereeniging met witte klaver te zaaien. 



Voor het vernietigen van onkruid en zoo noodig voor 

 het vlak maken van den grond, is eene heele of halve braak 

 dus veelal noodig. 



Bij het uitzaaien van grasmengsels verdient het de 

 voorkeur, deze zelve samen te stellen en niet al gereed 

 van den zaadhandelaar te betrekken. In het laatste geval 

 verliest de landbouwer alle controle op de deugd van het 

 te zaaien zaad. En juist van graszaden kan de kwaliteit 

 zeer verschillen. Elke soort kan men het best op zich zelve 

 beoordeelen, of laten beoordeelen, en op zich zelve zaaien, 

 of met andere in de gewenschte verhouding te mengen. 



Als algemeene reg*l kan daarbij gelden, die soorten 

 te nemen, welke op de beste graslanden van gelijke 

 grondsoort, in de nabijheid voorkomen. Beemd en zwenk- 

 gras met kropaar, raaigras, kamgras en vossestaart zijn 

 daarvan de belangrijkste. Wat de hoeveelheid betreft, geldt 

 de regel, hoe meer zaaizaad, hoe beter; maar natuurlijk 

 is daaraan een grens ,en vooral is het bepalen van de hoe- 

 veelheid zaaizaad, van elk der bestanddeelen geen gemak- 

 kelijke opgave. 



De Engelschen zaaien meestal 35—45 Kg. op de hectare; 

 \ — \ hiervan is gewoonlijk klaver, veelal witte (b. v. 5 

 Kg.) en basterd (b. v. 5 Kg.), maar soms ook roode en 

 bochtige klaver (Trifolium medium) en het overige ver- 

 schillende grassen, inzonderheid Engelsen raaigras (6 Kg..). 

 Italiaansch raaigras (6 Kg.), timotheegras (2 Kg.,), veld- 

 vossestaart '(2 Kg.), kamgras (8 Kg.) en reukgras (1 Kg.). 

 Voor lichtere gronden wordt dan b. v. geen vossestaart, 

 minder langbloem zwenkgras, maar daarvoor meer reukgras 

 en schapenzwenkgras genomen, voor vochtige gronden 

 wat weer ruw beemdgras en timothee gras. 



In Frankrijk zijn verschillende graslanden aangelegd 



