waartoe in Europa de natuur ons dwingt, de planten te 

 bewaren door de stengels, als zij verdord zijn af' te snijden 

 ■en de wortelstokken droog te plaatsen, tot de tijd komt 

 om ze weer uit te planten, of ze dadelijk weer op een 

 ander daarvoor klaar gemaakt vak te plaatsen. Met beide 

 methoden hebben wij hier evenveel succes gehad. Toch 

 is er voor eerstgenoemde methode wel wat te zeggen, want 

 ■de natuur doet in de tropenlanden, waar een tijd van het 

 jaar droogte heerscht hetzelfde, ook daar sterven van planten 

 met bollen, knollen of dikke wortelstokken de bovenaard- 

 sche deelen af, de genoemde organen blijven in den grop.d 

 ^een latent leven lijden, tot de regens ze uit hun rust doen 

 ontwaken en zij weer krachtige stengels uitschieten. 



Wij hebben hier de Canna's nog uitsluitend op vakken 

 alleen uitgeplant, er zijn echter in Europa allerlei combi- 

 naties uitgedacht om de vakken beter te doen uitkomen, 

 door de Canna's verder uit elkaar te planten en de open- 

 blijvende ruimte te vullen met andere lagerblijvende, mooi- 

 bloeiende planten. In den vorigen jaargang hebben we 

 op enkele dier combinaties gewezen, zooals die in de parken 

 van Parijs met succes toegepast waren. 



Men ziet in Nederland overal op buitenplaatsen en in 

 villa-tuinen, behalve midden in den winter en soms ook 

 dan nog, de vakjes het geheele jaar door beplant met 

 mooiblooiende of met bladplanten . Het zijn juist die kleurige 

 vakjes, die de tuinen daar zoo'n riant aanzien geven. Onze 

 bontbladerige en bloeiende heesters, onze forsche boomem 

 waaronder er zijn, die zoo fraai bloeien, dat men er zich 

 in Europa nauwelijks een denkbeeld van kan maken, onze 

 sierlijke palmen, de elegante bamboesoorten overtreffen 

 alles, wat men in Nederland in de tuinen kan hebben. Wat 

 de zoo evengenoemde vakjes met laagbloeiende plantjes 

 betreft, daarmede leggen wij het af. Er wordt daar ook 

 veel voor gedaan, aanhoudend worden de planten afge- 



