— li- 

 er boven laat doorgroeien, in dit geval zegt schrijver, is 

 een geheel gesnoeiden boom mooier dan een half gesnoeide. 

 Het is moeielijk hier uit te maken of spreker gelijk heeft, 

 beide methodes zijn niet fraai te noemen, het is echter 

 een niet te ontkennen feit, dat zeer^ lange rechtloopende 

 lanen, een zeer aangenamen indruk maken. In tuinen 

 heeft men te weinig ruimte voor dergelijke uitgestrekte 

 alleeën, men tracht daar in het klein, op andere wijze een 

 zelfde doel te bereiken. In Engeland treft men als een 

 bijzonder fraai deel van den tuin, de z. g. „Flowerwalk" 

 aan, dat is een rechte weg, die aan beide kanten door 

 bloemvakken, of door breede bloemranden begrensd is, ter- 

 wijl achter deze de overige ruimte van den tuin door fyagen 

 afgesloten wordt. 



Het contrast, dat de bonte massa der door elkaar groeiende 

 bloemen met de rechte lijnen der wegen en hagen vormt, 

 maakt een aangenamen indruk, die nog verhoogd wordt 

 door dat de haag het van de rest van het landschap afsluit. 



Bij groote gebouwen komen dikwijls rechte lijnen van 

 den tuin beter tot hun recht dan het gebogene van den 

 landschapsstijl, eerst op eenigen afstand van het huis ga 

 men daartoe over. In de onmiddellijke nabijheid van mo- 

 numenten voldoet ook de Architektonische stijl beter. 

 Oude kerken of andere zeer oude gebouwen echter komen 

 mooier uit tusschen boomen. 



In een vorig opstel pag. 13 van afl. 1., wees ik er op, 

 dat het voor liefhebbers, die gaarne veel bloemen om te 

 snijden hebben, wenschelijk is een afzonderlijk deel van 

 den tuin speciaal daarvoor te bestemmen. Dat gedeelte 

 kan dan evenals een groentetuin aangelegd worden met 

 lange vakken, waarop men de bloemen naast elkaar uit- 

 plant, van iedere soort of variëteit zaaie men dan op ver- 

 schillende tijden een gedeelte uit, b.v. een paar weken na 

 elkaar, op 'deze wijze kan men, indien het weer niet te 

 slecht is voortdurend bloemen hebben. 



