■gestrektheid van 5516 bws beslaande, welke in het jaar 

 1899 een netto winst van 166.656 guldens hebben opge- 

 leverd. Het grootste aandeel heeft hierin gehad, die te 

 Allahabad met ± 51000 guldens. 



De grootte van de farms wisselt tusschen 1500 (die te 

 Allahabad) en 40 bws (Dinapur). 



De grasoogst van de negen farms bedroeg in 1899 

 98.1 50.000 pond. Niet al dit gras wordt op hooi verwerkt. 



Een gedeelte wordt geënsileerd d. i. het versche gras 

 wordt bewaard in gemetselde silos, waar het eene gistings- 

 proces doormaakt. 



De aanleg van de grasvelden bestaat hoofdzakelijk in 

 een jploegen en nivelleeren van het terrein, zoodat het 

 naderhand ook te bevloeien is. Een krachtige drainage, 

 zoo deze noodig is, grondbewerking, bemesting en uitroeien 

 van de onkruiden en slechte grassen, doen de rest. 



Vindt enkele malen wel eens eene kunstmatige bezaaiing 

 met graszaden plaats, meestal laat men den grasgroei aan 

 de natuur zelve over, alleen zorg dragende dat de groei 

 van de goede grassen niet wordt belemmerd. 



Soms komt men den natuurlijken grasgroei te hulp door 

 in den toebereiden grond wortelstokken van de goede gras- 

 soorten te zaaien en daarna onder te ploegen. 



Het gras wordt op geregelde tijden gesneden en wordt 

 daarmede niet gewacht tot na den bloeitijd. 



Het gebruik van maaimachines is echter beperkt, ten 

 gevolge van minder geschikte trekdieren en van de vele 

 mierenheuveltjes en gaten, welke den maaimachines en 

 het trekvee nog al eens schade toebrachten. 



Ossen en buffels leenen zich door hun tragen gang min- 

 der goed, om als trekdieren voor maaimachines te worden 

 gebruikt. 



Aangezien handenarbeid in Br.-Indië niet veel kost, ge- 

 schiedt het grassnijden op de farms voornamelijk door 

 vrouwen. 



De gemiddelde opbrengst van de grasvelden mag op 



