EENIÖE PROEVEN MET PHOSPHORZÜÜR-BEMESTIXG. 



Naar aanleiding van een artiekel van Dr. v. Romburgiï in de 

 Xlle jaargang van Teysmann:a over bemesting met beendermeel, 

 en een artiekel van Dr. Kamerling in de 11e en 12e afleveringen 

 van don IVen jaargang van de Nieuwe Gids over phosphorzuurgebrek 

 in den bouwgrond, leek het niet van belang ontbloot meerdere 

 proeven in deze richting te nemen, terwijl do Cultuurtuin, in 

 verband met de Landbouwschool, daarvoor eoa zeer goede gelegen- 

 heid aanbood. 



Aangezien het wenschehjk was voor de proeven gewassen te 

 nemen, die niet te lang te velde staan en waarvan de productie 

 goed te controleeren is, viel de keuze op maïs en tabak, daar deze 

 in 3 k 4 maanden rijpen, en bovendien de invloed der bemesting op 

 de vrucht- en bladvorming hier, zonder gevaar voor fouten ten 

 gevolge van afvallen der zaden of andere dergelijke schadelijke 

 invloeden, gemakkelijk waar te nemen is. Bovendien boden maïs 

 en tabak het voordeel aan, dat zij op de gronden van den Cultuur- 

 tuin over het algemeen slecht groeien en weinig produceeren, zoo- 

 dat elke gunstige invloed van het phosphorzuur waarschijnlijk 

 duidelijk waarneembaar zoude zijn. 



Achtereenvolgens werden drie proeven met maïs genomen ; bij de 

 twee eersten werd als meststofgebruikt superphosphaat, bevattende 

 ± 40 pCt. phosphorzuur, bij de derde rauw beendermeel bevattende 

 21 i pCt. phosphorzuur en ongeveer 4 pCt. stikstof. 



Ie. Proef. Op drie naast elkaar gelegen vakken van de kweek- 

 bedden, die allen een bemesting met stalmest ontvangen hadden, 

 werden zaden van Amerikaan sche parel-maïs uitgelegd, 3 zaden 



