■de heuvels aan den voet van het gebergte. Op dergelijke 

 gronden kan gedurende bijna onbeperkten tijd, met voor- 

 deel abaca geplant worden. 



Aanplant. Wanneer het terrein schoongemaakt is wordt 

 gewoonlijk zonder verdere voorafgaande bewerking, onmid 

 dellijk geplant; het is echter beter het geheele terrein eerst 

 te ploegen en te eggen. Dit kost in den aanvang meer, maai- 

 de snellere groei en de grootere productie zullen deze ex- 

 tra-kosten ruimschoots vergoeden. Men plant op afstan- 

 den van 9 tot 12 voet in het vierkant, al naarmate dé va- 

 riëteit van abaca en de kwaliteit van den grond. De beste 

 planttijd is tegen het invallen van de regens. 



Een nieuwe aanplant kan aangelegd worden uit zaad, 

 uitloopers, of wortelstokken. Uit zaad is het goedkoopst; 

 men gebruikt dit echter zelden, d^r een aanplant uit zaad, 

 van zes tot twaalf maanden later begint te produceeren, 

 dan een uit uitloopers of wortelstokken. Bovendien is het 

 meestal moeilijk goed kiembaar zaad te krijgen. De zaden 

 moeten uit goed rijpe vruchten genomen, schoongewas- 

 schen en gedroogd worden ; het is goed hen voor het uit- 

 zaaien een uur of vijf in water te tóten weeken. De kweek- 

 bedden moeten zorgvuldig op goeden, lossen, vochtigen 

 grond aangelegd, en de zaden in rijen, op een onderlingen 

 afstand van 1 tot 2 voet uitgelegd worden. Van 9 tot 12 

 maanden na het uitzaaien behooren de jonge planten groot 

 genoeg te zijn, om uitgeplant te worden. 



Gewoonlijk plant men uitloopers; dezen ontspruiten uit 

 den wortel van de moederplant, en kosten in de Philip- 

 pijnen van 15 tot 25 dollars de duizend. Men moet erop 

 letten, dat de uitloopers goed ontwikkeld en onbeschadigd 

 zijn. Het is altijd raadzaam te rekenen op een verlies van 

 een vierde van het gekochte getal. 



Het gebruik van wortelstokken is zeer aan te bevelen ; 

 zij zijn goedkooper. makkelijker te vervoeren, en groeien 

 beter dan uitloopers. Wanneer een abaca-stengel gesneden 



