— 222 — 



over de lichtende bacteries welke in het zeewater voorko- 

 men, zeer veel bijgedragen tot de meerdere kennis dezer 

 belangwekkende organismen. 



Kort geleden verscheen onder den titel „Leuchtende 

 Pflanzen" van Prof. H. Molisch het resultaat 7ijner onder- 

 zoekingen en willen wij hier een en ander mededeelen uit 

 deze interessante studie. 



De eerste vraag, welke hij zich stelde was, of er ook 

 lichtgevende algen voorkomen. Het was toch nog steeds 

 een open vraag en waaromtrent zeer veel verschil van 

 meening heerschte. De oudere berichten, welke stamelen 

 uit een tijd, toen er nog geen bacteries bekend waren, 

 verdienden zonder nader onderzoek weinig vertrou- 

 wen. Men bezat toen nog niet de methodes, om algen en 

 bacteries gescheiden te houden en konden dus lichtende 

 bacteries in het zeewater, dat aarfttlgen bleef hangen, doen 

 denken, dat het lichtgevend vermogen aan de algen zelve 

 toekwam. 



Reeds voor dat Molisch deze kwestie nader onderzocht, 

 was reeds door andere onderzoekers aangetoond, dat wan- 

 neer men een schijnbaar lichtende zee-alg nader bekeek, 

 dan steeds andere organismen en W'el voornamelijk lagere 

 dieren op de alge zaten, die het lichten veroorzaakten. 



Gelijk gezegd, nam Molisch nogmaals de moeite, om alle 

 berichten over lichtende algen nauwkeurig te controleeren 

 en met behulp van betere onderzoekingsmethoden na te 

 gaan. Het resultaat van zijn onderzoek was negatief, geen 

 enkel plantaardig organisme, dat men tot de algen brengt, 

 is in staat zelfstandig licht voort te brengen. Het schijn- 

 bare zelflichten van algen moet worden toegeschreven aan 

 bryozoën, wurmen of kleine zeesterren, welke op de alge 

 zijn vastgehecht. 



Nauw verwant aan de kiezelalgen of diatomeën is een 

 groep van eencellige organismen, die gekenmerkt zijn door 

 een eigenaardig skeletvormigen wand uit cellulose bestaan- 

 de, waarop een paar lange trilharen voorkomen. Deze 



