— 225 — 



brengen van lichtverschijnselen en zullen daartoe het eerst 

 de draadzwammen nagaan, en in verband hiermede het 

 lichten van hout. 



Reeds sinds oudsher zijn er berichten bekend welke mel- 

 ding maken van lichtverschijnselen bij gewone stukken 

 hout waargenomen, het bijgeloof bemoeide zich ook met 

 deze zaak en omgaf het natuurverschijnsel met nog meer 

 geheimzinnigheid. 



De waarnemingen omtrent het lichten van hout zijn 

 hoogst zeldzaam, voorzoover zij op de tropen betrekking 

 hebben. Wanneer er echter een speciaal onderzoek naar 

 werd ingesteld, zoude waarschijnlijk blijken, dat ook hier 

 het verschijnsel meer voorkomt dan men wel algemeen 

 denkt. Reeds in 1815 werd door P. Heinbioh een arbeid 

 gepubliceerd over het phojphoriseeren van verschillende zelf- 

 standigheden. Hij onderzocht hout van verschillende Eu- 

 ropeesche woudboomen op dit verschijnsel en bevond, dat 

 onder zekere omstandigheden het meerendeel van hen in 

 't donker licht verspreidde, vooral het wortelhout van den 

 dennenboom was dikwerf lichtgevend. 



Heinrich vond dat veoral deelen van boomen welke in 

 den grond waren achtergebleven, nadat de boom geveld 

 was, somtijds sterk konden lichten en gaf hij dan ook een 

 methode aan om in 't bezit van lichtgevend hout te ko- 

 men. Deze bestaat hierin dat men stukken hout, welke 

 geruimen tijd in den grond waren achtergebleven, uit- 

 graaft en thuis op een vochtige donkere plaats bewaart. 

 Onderzoekt men zulk hout na eenigen tijd, dan ziet men, 

 dat het vooral op het gedeelte tusschen hout en bast sterk 

 licht. 



Het interesseerde hem natuurlijk om te weten wat of 

 eigenlijk het lichtverschijnsel was en deed Heinrich ver- 

 schillende proeven, welke hem leerden, dat alleen wanneer 

 er zuurstofrijke lucht aanwezig was, het dusbehandelde 

 hout licht kon verspreiden. 



De eigenlijke oorzaak van het lichten bleef dezen on- 



Teysm. XVI. 16 



