Molisch zocht het eerst door stelselmatige cultures van 

 lichtgevende paddestoelen tot eene verklaring van het ver- 

 schijnsel te komen. Een voorloopig onderzoek in dezelfde 

 richting had reeds Kutscher in 1897 gepubliceerd. Het 

 gelukte dezen onderzoeker lichtgevend myceel op een kunst- 

 matigen voedingsbodem te cultiveeren, en daardoor aan te 

 toonen dat het lichtverspreidend vermogen aan de schim- 

 meldraden zelve te wijten was. 



Het streven van Molisch was ook in de eerste plaats 

 kunstmatig gecultiveerde paddestoelen te krijgen. Na eenig 

 zoeken gelukte het hem een methode en voedingsbodem 

 te vinden welke voor de cultuur der lichtgevende padde- 

 stoelen geschikt was. Vooral waren deze proefnemingen 

 mei k waardig, omdat het hem gelukte de paddestoelen in 

 reincultures in kolfjes te^rijgen en daarbij de omstandig- 

 heden zoodanig te kiezen, dat de paddestoelen op normale 

 wijze hun vruchtvorm voortbrachten. 



Aan Agaricus meileus op deze wijze geteeld konden nu 

 verschillende waarnemingen worden gedaan in het labo- 

 ratorium. 



De eerste myceelstrengen, welke zich vormden, begonnen 

 te lichten, zoodra zij met de lucht in aanraking kwamen 

 en ook verder zijn het voornamelijk de jonge uiteinden 

 welke voornamelijk licht verspreiden. 



Een andere schimmel welke nog sterker licht verspreidde 

 •dan evengenoemde Agaricus, gelukte het Molisch ook in 

 reincultuur te krijgen, een vruchtvorm werd hierbij echter 

 niet gevonden. 



Deze schimmel-draden welke hij myceel-X noemde, komen 

 vooral voor op half vergaan hout en lieten zich op gesteri- 

 liseerde stukjes brood zeer goed cultiveeren. 



Gewoon in een kamer geplaatst, ontwikkelt zich de schim- 

 mel zeer goed en reeds na een paar dagen is versch geïn- 

 fecteerd brood reeds zoo zeer van schimmeldraden door- 

 weven, dat er duidelijk licht uitstraalt van zulk een 

 massa. 



