Ook andere schimmels welke het vermogen bezitten licht 

 uit te stialen, gelukte het op kunstmatigen voedingsbodem 

 en in reincultuur te kweeken. 



Steeds kon daarbij worden opgemerkt, dat het lichtver- 

 schijnsel uit de weefsels of draden der paddestoel zelve 

 uitging en niet te wijten was aan een afgescheide stof, 

 zooals men wel eens had gemeend. 



Wanneer men een lichtende paddestoel met de vingers 

 fijn wrijft, worden deze laatste lichtend ; vroeger had men 

 gemeend dit te moeten toeschrijven aan een of andere stof, 

 door de paddestoel afgescheiden, welke aan de vingers was 

 blijven kleven. 



Nu, met behulp van betere onderzoekingsmethoden, 

 werd aangetoond, dat er kleine stukjes schimmeldraad aan 

 de vingers waren blijven hangel welke licht verspreidden. 

 Molisch komt dan ook tot de conclusie, dat de bron van 

 het licht moet gezocht worden binnen in de cel of myceel- 

 draad en niet buiten er op. 



Bij de vele vreemde verhalen, welke de ronde doen over 

 lichtgevend hout, was er ook een dat meldde, dat sommig 

 lichtgevend hout een intermittent of flikkerend licht uit- 

 straalde. Molisch had ook de gelegenheid zulk hout te onder- 

 zoeken en bleek het hem, dat hier geen lichtgevende schim- 

 mel de eigenlijke oorzaak was, maar wel insecten. Deze 

 hebben zooals men bij lichtkevers gemakkelijk kan waar- 

 nemen, het vermogen nu eens sterker dan weder zwakker 

 te lichten en is daaraan te wijten het verhaal van flik- 

 kerend hout. 



Ook bij halfvergane bladen wordt somtijds een zwakke 

 uitstraling van een blauwachtig licht opgemerkt. Reeds 

 in 1848 werd dit verschrjnsel door Sulasne beschreven, 

 Molisch had onder anderen terwijl hij op een studiereis 

 Java en Buitenzorg bezocht, de gelegenheid aldaar verschil- 

 lende bladen te verzamelen welke in het donker licht 

 verspreiden. Vooral bamboebladen vertoonen dit merk- 

 waardige verschijnsel vrij sterk. Zelve gelukte het mij. 



