— 234 — 



De pisang behoort tot het geslacht Musa, genoemd naar 

 Musa de geneesheer van keizer Augustus, en tot de orde 

 der Scitamineeën, waaronder nog andere zeer bekende 

 plantengeslachten voorkomen, o. a. de Canna's, sabeh, 

 Ravenala madagascariensis, de z. g. pisang kipas, Strelit- 

 zia reginae, de paradijsvogelbloem, die veel op elkander 

 gelijken ; vooral beide laatstgenoemden zijn nauw verwant 

 aan de pisang. 



Het geslacht Musa bevat verscheidene soorten met een 

 zeer groot aantal verscheidenheden, die echter niet allen 

 eetbare vruchten leveren. Musa sapientum is de soort, 

 die de meeste variëteiten met eetbare vruchten oplevert; 

 hiertoe behooren de meeste hier bekende verscheidenheden 

 en ook de z. g. Jamaica of Martinique-banaan en de 

 roode spaansche. Musa Cavendishii is de Chineesche of 

 dwerg-banaan, waarvan gezegd wordt dat er slechts één 

 vorm van voorkomt. Het is echter bekend dat er nog 

 al verschillen van bestaan die waarschijnlijk genoeg van 

 elkaar afwijken, om er variëteiten van te maken. 



Men veronderstelt dat het oorspronkelijk vaderland van 

 de pisang Zuid-Azïe en wel den Indischen Archipel moet 

 zijn. De Can dolle zegt in zijn standaardwerk over den 

 oorsprong der gecultiveerde planten „Zij komen uit Zuid- 

 Azië en werden reeds in de vroegste tijden gekweekt; 

 zij zijn ook in die overoude tijden reeds verspreid en 

 thans vindt men ze in alle tropische landen. Hoe die 

 verspreiding heeft plaats gehad, daarvan is in de geschie- 

 denis weinig bekend; te meer bevreemdend is dat algemeen 

 voorkomen, omdat de meeste eetbare soorten geen zaad 

 voortbrengen en slechts langs ongeslachtelijken weg voort- 

 geplant kunnen worden. 



In de meeste Engelsche kolonies spreekt men van plan- 

 tains of bananas; in enkele streken wordt iedere eetbare 

 pisang banaan genoemd, terwijl plantains soms aan be- 

 paalde vormen, somtijds aan soorten gegeven wordt, die 

 niet rauw maar alleen gekookt gegeten worden ; toch is 



