- 235 - 



het verschil niet duidelijk, omdat sommige zoowel gekookt 

 als rauw gegeten worden. 



Uit een handelsoogpunt bezien zijn er maar weinig 

 soorten. 



De Jamaica ook wel Martinique of Bluefields genoemd, 

 de Chineesche of dwergpisang en de Jamaica red of 

 Roode Spaansche, komen voor den handel op Amerika in 

 aanmerking. 



De voornaamste van deze uit een handelsoogpunt is de 

 gewone Jamaica, die plaatselijk tal van andere namen heeft. 

 De* vruchten verdragen het transport zeer goed, zij zijn 

 zoo aan de trossen geplaatst dat zij gemakkelijk behan- 

 deld kunnen worden, zien er mooi uit, de smaak is goed,, 

 de plant groeit prachtig; het is de pisang voor hetgroote 

 publiek. 



De Chineesche of dwSrgpisang Musa Cavendishii, is zooals 

 de naam reeds aangeeft van dwergachtigen groei, de tros- 

 sen zijn groot, zij kunnen goed tegen het transport, ver- 

 langen echter wat voorzichtiger behandeld te worden dan 

 de vorige soort. 



De roode Spaansche (Musa sapientum var. rubra) groeit 

 hoog op, de plant woröt van 24 tot 28 vt hoog, de stam, 

 de bladsteel en de middennerf der bladeren zijn rood. De 

 tros is groot, ook de vruchten zijn groot, bij de rijping 

 nemen zij verschillende tinten in het rood aan, op de 

 markt in Amerika is het meer om de kleur dan om de 

 smaak, ofschoon die ook goed is, een fancy-soort. 



Hier volgt nog een korte beschrijving van verscheiden- 

 heden die op Hawaï geteeld worden voor huiselijk gebruik 

 en die niet uitgevoerd worden. 



Een pisang plaatselijk bekend als de Braziliaansche, 

 wordt geacht de lekkerste vrucht te geven om rauw te 

 eten. Het is waarschijnlijk de pisang radja van Java. De 

 vrucht heeft een gele schil, die gemakkelijk van het vrucht- 

 vleesch los laat. Jammer genoeg kunnen de vruchten niet 

 verzonden worden, omdat zij bij het rijpen van de tros 



