benedenlanden zelden bloeien, doen zij zulks in de bovenlanden bier 

 zeer goed en daarom wil ik hier de bovengenoemde verscheidenheid 

 in het kort vermelden. 



Het waren altijd de blauwe kleuren, die in de bloemen der Irissen 

 den toon aangaven, men zocht reeds lang naar variëteiten met rose 

 of roode bloemen. Eenige jaren geleden won men er ia Duitsch- 

 ]and een met licht rose bloemen, de z.g. I. g. Troutlieb; nu hebben 

 de Engelsche kweekers een donker rose variëteit, de bovengenoemde 

 Her Majesty in den handel gebracht. Op verschillende plaatsen 

 heeft zij het afgeloopen jaar prachtig gebloeid en eene naam gekre- 

 gen^ die hare spoedige verspreiding wel zal bovorderen. De plant 

 is een krachtige groeister en de schitterende donker rose kleur der 

 bloemen, doet haar tusschen het blauw en lila der andere variëtei- 

 ten goed uitkomen. 



De Irissen, in het Hollandsch Zwaardlelies, hebben vleezige wor- 

 telstokken, die in de rustperiode zeer goed over groote afstanden 

 verzonden kunnen worden^ 



(Möller's Deutsche Garlner-Zeitung, 1, 1905). n. 



EEN PISANG MET ROODE BLADEREN. 



In de „Revue Horticole" van 1 Februari van dit jaar komt een 

 fraai gekleurde afbeelding voor van een pisang met geheel roode 

 bladeren. Masa paradiriaca rubra. 



In den catalogus van 's Lands Plantentuin vindt men laatstge- 

 noemde als Musa Rumphiana Krz. var. paradisiaca en worden als 



honjeh, p. rotan en p. sehwoe, allen met kleine vruchten. 



Volgens de gekleurde afbeelding en de beschrijving zijn de bla- 

 deren geheel rood, niet gevlekt maar effen rood; wij hebben hier 

 te doen met een sierplant van de mooiste soort. De afbeelding 

 is genomen van een plant uit een serre, die dus geen last had van 

 den wind, die hier oorzaak is van het scheuren. Alle bladeren waren 

 geheel gaaf. 



De plant werd uit Brazzaville in den Congo het eerst ontdekt en 

 in Frankrijk gebracht door den heer Dybowski, dat was in 1892, 

 het volgende jaar werd zij te Parijs tentoongesteld en trok toen 

 aller aandacht. Zij had toen echter zooveel geleden dat zij niet 

 in het leven kon gehouden worden. 



Eerst in 1900 ontving de „Jardin Colonial" te Nogent sur Marne 



