— 242 — 



SISAL-CULTUUR IN ENGELSCH-INDIE. 



Aan het bulletin van het Imperial Institute over het afgeloopen 

 jaar, ontleen ik het volgende omtrent de Sisal-cultuur, dat mis- 

 schien enkele lezers van Teysmannia belang in zal boezemen. 



Ten gevolge van de lage zilver prijzen, invoerrechten, en over- 

 productie, zoeken de Engelsch-indische theeplanters naar een meer 

 rendeerend product. Hun oog schijnt op de Sisal-cultuur gevallen 

 te zijn. De heeren H. F. Mann en J. Huntkr in Engelsch-Indië 

 schijnbaar welbekende planters, gaven reeds een brochure, waarin 

 beschouwingen van de mogelijkheid der sisal-hennep cultuur aldaar, 

 die door the Indian Thea Association uitgegeven is. 



Om bij het aanschaffen van plantmateriaal te beginnen, waar- 

 schuwt D. Prain, Director of the botanical Survey te Calcutta er voor, 

 om toch vooral nauwlettend te zijn bij het kiezen van de Sisal- 

 variëteit. Hot is schijnbaar overbodig dit nog eens te vermelden, 

 doch de oorzaak zit hem in de aanwezigheid van het groote aantal 

 variëteiten, waarvan het rendement Eïn vezel zoo sterk uiteen- 

 loopend is. Als de beste wordt hier ook weer opgegeven do 

 Agave rigida var Sisalana, ook bekend onder de naam van Hen- 

 nequin verde, waaronder de sisal-hennep ook wel aan do Euro- 

 peesche en Amerikaansche markt komt. Heeft men eenmaal do 

 goede variëteit dan kan zo vermeerderd worden op twee wijzen ; door 

 bolletjes en door uitloopers. De eerste komen voor aan den grooten 

 bloemstengel (eng. pole) die als do plant tusschen 10 en 15 jaar 

 oud is midden uit de plant opschiet, wanneer ze gaat bloeien. De 

 bloemen zetten zelf geen vrucht, doch dicht bij de plaats waar ze 

 afgevallen zijn, vormen zich op de zijtakken van den stengel bolletjes, 

 waaruit zich op de plant reeds een viertal blaadjes ontwikkelen. 

 Ze vertoonon zich dus op den stengel reeds als jonge plantjes. Aan 

 één zoo'n stengel komen 1 tot 4000 van zulke jonge bolletjes (eng. 

 bulbills) voor. Naast deze wijze van voortplanting bezit de Agave- 

 rigida noch een ander middel om zich te vermeerderen n.1. door 

 zoogen. uitloopers (eng. suckers). Waar het vormen van een stengel 

 tevens de dood der plant beteekent, daar is het vermenigvuldigen 

 door uitloopers, zeker te verkiezen. 



Zoowel bolletjes als uitloopers behooren in kweekbedden te wor- 

 den uitgeplant, de eersten zijn dan na 4 jaar geschikt om in den 

 vrijen grond te worden gezet, bij do uitloopers behoeft men slechts 

 3 jaar daarop te wachten. Vóór het uitplanton is het gewenscht 



