LICHTGEVENDE PLANTEN. 



(Vervolg). 



Toen het dus Molisch gelukt was door zijn onderzoek, 

 zich op een vrij gemakkelijke manier een groote hoeveel- 

 heid lichtend vleesch te verschaffen, kwam bij hem na- 

 tuurlijk de vraag op, om de oorzaak van het lichten op te 

 sporen. Reeds vroeger was door Cohn een bacterie be- 

 schreven, die het lichten zoude te voorschijn roepen bij 

 half bedorven vleesch. 



Molisch onderzocht met behulp van de bacteriologische 

 methode het lichtend vleesch en het gelukte hem eveneens 

 dezelfde bacterie, uit het lichtend vleesch te isoleeren. Op 

 kunstmatigen voedingsbodem liet deze bacterie zich zeer 

 goed cultiveeren en kon hij aantoonen, dat het steeds dezelfde 

 bacterie was, welke als de oorzaak .van het lichten moest 

 worden beschouwd. Uit de meest verschillende plaatsen van 

 Europa kreeg hij verder vleesch ter onderzoek en steeds was 

 het weder dezelfde bacterie, die hij als de oorzaak van het 

 lichten kon aanwijzen. 



Merkwaardig is het, dat de bacterie geen hooge tempera- 

 tuur kan verdragen en boven de 30 C. afsterft. Molisch 

 wijst er op, dat zoo het lichten van het vleesch ook in de 

 tropen voorkomt, het waarschijnlijk aan een andere bacterie 

 zal moeten toegeschreven worden. 



De bacterie die het lichten veroorzaakt is thans een 

 echte lucht bacterie, onmogelijk is het echter niet, dat 

 zij oorspronkelijk uit de zee stamt, daar zij veel overeen 

 komst vertoont met een soortgelijke bacterie, die in de 

 zee wordt aangetroffen. 



