wel degelijk op het optreden van het licht veel invloed 

 had. Het was nu de vraag of dit zout niet door een an- 

 dere stof kon vervangen worden. Om dit uit te maken 

 koos Molisch verschillende bacteries, die in zeewater 

 voorkomen, en verving daarbij in de voedingsbodems waarop 

 hij deze bacteries cultiveerde, het Natrium-zout door andere 

 zouten. Hij kwam daarbij tot het resultaat, dat niet slechts 

 chloornatrium maar ook andere chloriden het vermogen 

 bezitten, om het lichten bij lichtgevende bacteries te ver- 

 sterken, zelfs bleek hem, dat ook andere zouten, zooals ver- 

 schillende sulfaten en nitraten hetzelfde vermogen toekomt. 



Bij zijne proeven bleek hem dat o.a. kalisalpeter het 

 sterkst werkte op het lichten. 



De lichtende bacteries komen overal voor in de ver- 

 schillende zeeën, waar zooals bekend is een vrij groot 

 verschil van temperatuur heerscht. Het was dus te ver- 

 wachten, dat toen Molisch onderzoekingen ging instellen 

 over den invloed der temperatuur op het lichten, hij nog 

 al verschillen vondt voor de verschillende bacteries, naar- 

 mate deze uit verschillende zeeën stamden. Zoo lichten 

 o. a. de lichtbacteries der noordelijke zeeën reeds bij een 

 betrekkelijke lage temperatuur, hoewel ook voor hen een 

 zekere temperatuursgrens bestaat, waarbeneden het lichten 

 ophoudt. 



Eykman die indertijd het lichten van verschillende bac- 

 teries naging, welke hier in de Java-zee voorkomen 

 en welke hij van visschen wist te isoleeren, die op de 

 vischmarkt te Batavia werden aangebracht, vond, dat voor 

 het lichten van die bacteries bepaald een vrij hooge tem- 

 peratuur noodig was. Zoodra de temperatuur beneden 10 

 C. zakte hield het lichten op. 



Deze gevoeligheid voor bepaalde temperaturen zal er 

 natuurlijk ook toe bijdragen, dat op de eene dag het lichten 

 zooveel sterker te zien is, dan op dagen, wanneer het weder 

 koud is en dus ook de temperatuur van hetzeewaterzoo- 

 veel lager is. 



