het levende dier wordt afgescheiden en die ook buiten 

 het lichaam van het dier het lichtend vermogen nog kan 

 behouden. Het vermoeden lag voor de hand, dat bij de 

 lichtende schimmels hetzeffde het geval zoude zijn. 

 Het slotresultaat der onderzoekingen van Molisch was 

 echter eenigszins anders, en komt hij tot de volgende 

 conclusies : 



I. Het lichten van planten geschiedt slechts bij aanwezig- 

 heid van vrije zuurstof, het lichtproces berust op een 

 oxydatie. Uiterst geringe hoeveelheden zuurstof zijn reeds 

 in staat het lichten te doen optreden. 



II. Voor zoover de onderzoekiugen tot dusverre leer- 

 den, staat dit oxydatieproces in geen direct verband met 

 de ademhaling. 



III. Het lichten berust waarschijnlijk op de afscheiding 

 van een stof, het photo^geen, dat door de levende cel wordt 

 gevormd en dat bij aanwezigheid van water en van zuur- 

 stof licht kan verspreiden. 



IV. Het is onjuist, dat bij de lichtbacteries of bij de hoo- 

 gere lichtende schimmels een photogeen wordt afgescheiden, 

 dat buiten de cel komt en in staat is daar nog voort te lich- 

 ten. Het optreden van het licht geschiedt steeds binnen 

 in de cel, het is een intracellulair verschijnsel. 



Hebben wij tot dusverre gezien op welke wijze het licht- 

 gevend vermogen van de lichtende schimmels tot stand 

 kwam, thans moeten wij overgaan om de eigenschappen 

 van dit licht nader in het oog te nemen, en zullen daarom 

 op het voetspoor van Molisch, hier achtereenvolgens de 

 verschillende eigenschappen van het licht nagaan, dat 

 door de schimmels wordt uitgestraald. 



Om een goed oordeel van het licht te krijgen, doet men 

 het best dit te observeeren 's nachts en wel liefst wan- 

 neer het oog niet vermoeid is, maar eerst eenige tijd 

 rust heeft gehad. Men zal dan zien, dat de -kleur van 

 het .licht in de meeste gevallen geelachtig wit is. Wel 

 zijn er verschillende berichten over andere kleuren, die 



