nigvuldiging. Uit de paring van deze kleine insekten 

 ontstaat het reeds boven genoemde winterei, en daarmede 

 begint de cyclus op nieuw. 



De groote verwoestingen die de Phylloxera aanrichtte, 

 zijn oorzaak geweest, dat in de meeste wijnbouwende lan- 

 den in Europa strenge maatregelen genomen werden, het- 

 zij alleen tegen den invoer van druiven, hetzij ook tegen 

 •die van andere gewassen. 



De Conventie van Bern van 1878, die later hier en daar 

 gewijzigd is, bevat bepalingen, die den invoer van planten 

 in 4 t algemeen slechts toestaat, als er een bewijs bijge- 

 voegd is van bevoegde autoriteiten, waaruit blijkt, dat 

 in de omgeving van de plaats van herkomst der planten 

 geen Phylloxera voorkomt. 



Er zijn tal van middelen toegepast om de ziekte te be- 

 strijden, ongelukkig meestal met geen afdoende resultaten, 

 zelfs het verbod van invoer van planten, heeft de versprei- 

 ding niet tegen kunnen gaan. Hoe zou men ook een insekt 

 kunnen vernietigen, dat zich zoo snel in het groot ver- 

 menigvuldigt. Indien er bij de bestrijding slechts één 

 wijfje of één enkel winterei overblijft, vermeerdert het zich, 

 •zooals wij boven zag^n zoo overvloedig, dat er weinig aan 

 te doen is. 



Wel is beproefd de vijand te bestrijden, juist op het oogen- 

 'blik dat hij het zwakst is, namelijk in den winter of zeer 

 vroeg in het voorjaar, voor het insekt uit het winterei is 

 te voorschijn gekomen. Men krabt dan eerst de stammen 

 af, daarna bestrijkt men ze met een mengsel bestaande uit: 

 20 dl. zware teerolie, 

 60 „ ruw naphtaline, 

 120 „ kalk, 

 400 „ water. 



Een ander middel dat meer succes heeft gehad, is het 

 onder water zetten ; gedurende 30 a 40 dagen laat men 

 een laag water van 0.25 cM. hoogte op het veld staan, al 

 de eitjes worden dan vernietigd. Dit middel kan echter 



