- 314 — 



bladoppper vlakte verspreid voor. Snijdt men zulke bladen af en 

 laat hen wat uitdrogen, dan ziet men na eenigen tijd, dat de 

 oppervlakte der vlek niet zoo sterk indroogt als de andere deelen 

 van het blad en dikker blijft aanvoelen. 



Is de ziekte reeds verder voortgeschreden, dan treden er 

 veranderingen in de vlekken op, de kleur verandert en wordt nu 

 geelachtig en ook vallen de weefsels samen op de plaats, waar de 

 vlek zich bevindt. Sommige vlekken vloeien samen en vormen op 

 deze wijze grootere bladgedeelten, welke door hun afwijkende kleur 

 gemakkelijk in het oog vallen, later worden de vlekken bruin 

 zij breiden zich dan echter niet meer uit. 



Door een mikroskopisch onderzoek trachtte Sorauer de oorzaak 

 der ziekte op te sporen, hij bevond hierbij, dat op de plaats der 

 vlekken de weefsels van het blad waren samen gevallen zonder echter 

 verdwenen te zijn. Alle weefseldeelen waren nog voorhanden maar 

 natuurlijk sterk ineengeschrompeld, bij de oudere vlekken is 

 de celinhoud natuurlijk grootendeels verdwenen, bij de jongere 

 vlekken kon echter nog gezien worden", dat deze verdwijning van 

 den inhoud der cellen berust op een destructie van den inhoud. 



Schimmels of bacteries schijnen geen rol te spelen, tenminste bij 

 de jonge vlekken kon van een optreden dezer schadelijke organismen 

 niets bespeurd worden. Slechts bjj de oudere vlekken werden 

 myceeldraden gevonden, die echter waarschijnlijk geheel secundair 



In de jonge vlekken ziet men, dat het eerst de bladgroenkorrels 

 worden aangetast, hun groene kleur verdwijnt en langzamerhand 

 verandert ook de overige inhoud der cellen. Hiermede in samen- 

 hang staat natuurlijk het optreden der gele kleur, welke het blad 

 op de vlekken verkrijgt. Merkwaardig is wel, dat in zulke zieke 

 cellen, een abnormaal groote hoeveelheid suiker kon worden aan- 



Sorauer komt tot de conclusie, dat het ziekteverschijnsel zoude 

 te wijten zijn aan de abnormale condities, waaronder de planten 

 worden geteeld en beveelt aan de planten droger te houden en niet 

 de warmte te hoog op te voeren in de broeikassen. Verder ves- 

 tigde hij de aandacht er • op, dat de grond waarin de planten ge- 

 teeld werden sterk zuur reageerde, en beveelt hij daarom aan hier 

 wat kalk bij te voegen. 



Bij orchideeën welke hier worden gekweekt, kon ik ongeveer 



