— 332 — 



derland op appel- en pereboomen, somwijlen ook op po- 

 pulieren en eiken voor. In België en meer naar het zuiden 

 wordt de vogellijm veelvuldiger aangetroffen. 



Sporende dwars door België in den wintertijd, herinner 

 ik mij het eigenaardig gezicht, dat tai van populieren op- 

 leverden wier takuiteiüden hier en daar bezet waren met 

 een groene massa, welke door de marentakken werd ge- 

 vormd, die overwinterende groene bladen heeft. 



Van ouds zijn de marentakken bekend in het volks- 

 geloof, ook als geneesmiddel, maar daarover straks meer, 

 om eerst een en ander over de afkomst der eigenaardige 

 benaming dezer plant mede te deelen. 



Vogellijm, is duidelijk genoeg, wanneer men weet, dat 

 de vrachtbessen een sterk kleverig vocht bevatten, dat op 

 stokjes gestoken dient, om kleinere vogels te lijmen, op 

 geheel dezelfde wijze als hier enkele harsachtige stoffen 

 worden gebezigd. 



In het oud-hollandsch heeft men het gebruik van het 

 woord „maar" of „mare" voor booze geest of ongeluk, en 

 vooral nu, om booze geesten te weren uit huis en stal 

 werden bij den ingang maren-takken opgehangen. Aan 

 het volksgeloof, dat dit gebruik in 't leven riep, zoude dus 

 de benaming der plant te danken zijn. Al is ook heden 

 ten dage, het gebruik van marentakken ten onzent voor 

 evengenoemd doel nagenoeg verdwenen, zoo geloof ik toch, 

 dat de bekende rol, welke de mistle-toe ook thans nog speelt 

 bij het engelsche kerstmisfeest, in hetzelfde volksgeloof 

 haar oorsprong moet zoeken. 



Ook thans nog wordt geen engelsch huis voor het kerst- 

 feest in gereedheid gebracht, zonder boven deurportaal 

 of hier en daar waar men veel zal loopen, een takje mist- 

 letoe op te hangen. Het recht dat de Engelsche jonge- 

 lingschap aan dit takje groen meende te mogen ontleenen, 

 om van elk meisje, dat onder de mistletoe blijft staan een 

 kus te eischen, is wellicht eerst in later dagen ontstaan. 

 De oorspronkelijke beteekenis zal echter wel geweest zijn, 



