- 337 — 



bessen van de vogellijm azen en deze als voedsel gebruiken, 

 hieruit heeft zich het verhaal ontwikkeld, dat slechts zaden 

 welke door vogels verteerd waren, op de wijze dus als b. o. 

 ten onzent de loewak de koffiebessen verspreidt, zouden 

 kiemen. 



Dat het vorenstaande niet geheel juist is, blijkt wel daar- 

 uit, dat men somtijds zaden ziet, welke aan takken vast- 

 gekleefd zijn (zonder dat zij uit hoogere takken zijn neer- 

 gevallen), en klaarblijkelijk door den vogel, bij het schoon- 

 maken van zijn snavel langs de takte strijken, zijn blij- 

 ven zitten. 



Het is nu nog de vraag of wellicht door maagsap of 

 andere invloeden, welke de zaden bij hnn weg door het 

 inwendige van een of anderen vogel ondervinden, het kie- 

 mingsproces dezer zaden wordt mogelijk gemaakt. 



Toen dit nauwkeuriger werd onderzocht bleek ook hier, 

 dat door overlevering, aan deze reis van de zaden door het 

 darmkanaal een onjuiste beteekenis was gehecht. Het 

 bleek namelijk, dat evenals van tal van andere zaden be- 

 kend is, de zaden van de vogellijm een rustperiode noodig 

 hebben voor zij kunnen kiemen. Gewoonlijk rijpen zij 

 tegen het einde van het jaar, neemt men versche zaden, dan 

 zijn die met geen mogelijkheid tot kiemen te brengen ook 

 al laat men ze een of meermalen door vogels oppikken en 

 hun darmkanaal passeeren. 



In Mei ongeveer echter heeft de rustperiode voor de 

 zaden lang genoeg geduurd, en dan kiemen zij gemakkelijk, 

 ook zonder eerst den duisteren weg door het vogellichaam 

 te hebben afgelegd. 



J. van Breda de Haan. 

 (Wordt vervolgd). 



