387 



tieke vormen (zie achterstaande plaat) liggen overgangs 

 vormen, waaruit men zou afleiden, dat de Hevea groote 

 neiging tot varieeren bezit. Hybridisatie wordt in de 

 «and gewerkt, doordien bij Hevea de bloemen onvolkomen 

 zijn, d. w. z. men vindt aan één boom de mannelijke en 

 vrouwelijke bloemen gescheiden. 



In den Cultuurtuin staan naast elkander twee 22 j. 

 boomen, waarvan de een duidelijk den smalbladigen en de 

 ander den breedbladigen vorm vertoont. Beide boomen 

 hebben in het afgeloopen seizoen gebloeid en zaden gegeven, 

 welke elk afzonderlijk van de boomen zijn ingezameld en 

 ■daarna op 2 verschillende kweekbedden uitgezaaid. De 

 zaden liepen goed uit. Spoedig kon aan de jonge plantjes, 

 toen zij ± 1 voet hoog waren worden geconstateerd, dat 

 op de twee bedden de jonge planten niet in bladvorm ver- 

 schilden. Prof. Treub, wien ik dit geval meedeelde, zeide 

 mij, dat hieruit volstrekt niet tot wisselbestuiving tusschen 

 <de beide boomen gecondudeerd mag worden. 



Het is toch zeer goed mogelijk en zelfs waarschijnlijk, dat 

 <le bladeren eerst op lateren leeftijd hun constanten vorm 

 krijgen. Dit verschijnsel is bij andere planten dikwerf 

 geconstateerd. Dat ook Hevea het vertoont, daarvoor zou 

 de volgende waarneming, welke ik op eene onderneming 

 deed, pleiten. 



Op deze onderneming had men nog een paar kweek- 

 bedden met éénjarige planten over. Het zaad van deze 

 planten was afkomstig van eigen aanplant, bestaande uit 

 een honderdvijftigtal boomen, welke verschillende blad- 

 vormen vertoonen. 



Toen ik op de kweekkedden naar de verschillende vormen 

 uit den tuin zocht; vond ik deze daar niet terug. 



De meeste blaadjes waren smal en lang. 



Aan zt 3 jarige boompjes heb ik de verschillende blad- 

 vormen wel kunnen constateeren. Wij dienen dus de plan- 

 tjes op de bovenbedoelde kweekbedden nog eenigen tijd 

 na te gaan. Hierachter vindt men de afbeeldingen dier 



