LORANTHACEAE. 

 ( Vervolg.) 



Hebben wij dus tot dusverre gezien, op welke wijze de- 

 zaden van de mare-takken worden verspreid, zoo moge thans 

 hier een en ander volgen over de verspreidingswijzen van 

 onze tropische mare-takken of Loranthaceae. 



F. W. Keeble welke „observations on the Loranthaceae 

 of Ceylon" publiceerde in de „Tra?isactions of the Linnean 

 Society" 1896, deelt daarover in het kort het volgende mede. 



De bes vruchten van de Loranthaceae zijn voor het mee- 

 rendeel niet openspringend, echter door den groei der kiem, 

 gepaard gaande met een verweeking van den vruchtwand, 

 komt het bij sommige soorten wel voor, dat de buitenste 

 vruchtwand bij rijpheid openspringt z.o. bij Loranthus neelg- 

 Jierrensis en Loranthus aineatus. 



Bij andere Loranthus-vruchten is een geringe druk reeds 

 voldoende, om het zaad uit de besvrucht naar buiten te doen 

 komen. 



De vruchtwand van Viscum oriëntale barst eveneens 

 bij druk gemakkelijk open en dan springt het zaad er uit. 



Over het algemeen zijn de vruchten van de Loranthaceae 

 vrij groot, dikwerf zijn zij meer dan twee centimeters lang. 

 Nu is het merkwaardig, dat de vogels welke, in Ceylon 

 tenminste, zich hoofdzakelijk voeden met vruchten van 

 Loranthaceae, tot de kleinste vogels van het eiland behooren. 

 Zoo is o.a. Dicaeum minimum wel de allerkleinste vogel 

 van Ceylon en is Pachyglossa vincens niet veel grooter ; beide 

 deze vogeltjes voeden zich voornamelijk met de vruchten 

 van Loranthus en deed dit zelfs aan het eerstgenoemde 

 vogeltje een inlandschen naam geven, welke dit aanduidt. 



