— 463 — 



kerij geplant zijn met oog naar boven, kan de plantkuil 

 voor twee derde met aarde gevuld en de vrucht 

 daarin geplant worden, tot op een inch boven de opper- 

 vlakte van den grond in het gat. In beide gevallen blijft 

 er ongeveer één voet van den plantkuil open, die langza- 

 merhand door afspoeling en door aanvulling bij het wieden 

 vol wordt. 



Op plaatsen, waar de jonge gekiemde vruchten op den 

 bodem van den drie voet diepen plantkuil op vrij harden 

 grond, gelegd zijn, ziet men dikwijls 6 a 7 jarige boomen met 

 een slecht ontwikkelden stam en waarvan de plantkuil nog 

 twee voet diep is. Men ziet hieruit wat een krachtige, 

 taaie plant de klapper is, die hoewel armelijk, bij een 

 dusdanige slechte behandeling, toch nog groeit. Bij on- 

 doorlatende gronden, is het beter het gat geheel te vullen 

 en er eerst daarna de jonge plant in te plaatsen en de 

 grond goed aan te drukken, daar er anders te veel water 

 in de plantkuil vloeit, dat niet snel wegzinkt en de bodem 

 te vochtig maakt. In dergelijke gronden moeten spoedig 

 flinke drainage-geulen aangelegd worden, anders komt er 

 van de planten weinig terecht. 



Een lastig vraagstuk is, hoe gehandeld moet worden gedu- 

 rende de eerste jaren na den aanplant. Er zijn er, gelukkig 

 niet veel, die meenen, dat men het terrein eenige jaren aan 

 zich zelf moet overlaten en het onkruid en de heesters, die er 

 zich ontwikkelen maar laten opgroeien en eerst daarna het 

 geheele terrein schoon maken. Dit laatste geschiedt zel- 

 den, met uitzondering op plaatsen waar men er thee of 

 cacao onder plant. Gewoonlijk houdt men van het begin 

 af, het terrein vrij van hoog opgroeiende onkruiden en 

 heesters en laat het gras doorgroeien, terwijl men ron- 

 dom de klappers een kring van drie a vier voeten in dia- 

 meter geheel schoon houdt Indien men het tweede jaar 

 deze cirkel om de boomen tot zes voeten uitbreidt, zal 

 men er een flinke groei in houden. Ik ken hier klapper- 

 tuinen van tien acres en meer, die geheel schoon van 



Teysm. XVI. 31 



