- 467 - 



Ule noemt de volgende Hevea-soorten. 



1. Hevea brasüiensis Müll. Arg. Wordt het meest ge- 

 ëxploiteerd. Het verspreidingsgebied strekt zich uit over 

 alle rechterzijrivieren van den Amazonestroom tot bijna 

 aan hun oorsprong. Op den rechteroever, dus naar het 

 noorden toe, komt zij slechts weinig voor en strekt zich 

 haar gebied niet ver uit. Aan den benedenloop aller 

 rivieren groeit zij op gronden, welke in den regentijd onder 

 water geraken, daarentegen komt zij aan den oorsprong dei- 

 rivieren voor op het onoverstroombare land. Of de laag- 

 landsche Hevea gelijk is aan de hooglandsche kan nog niet 

 worden vastgesteld. De boom is meestal 20 tot 30 meter 

 hoog, kan echter eene hoogte van 40 meter en een middellijn 

 van meer dan 1 meter bereiken. Op den hoogen stam 

 zit een betrekkelijk kleinen kroon van ijlen vorm. Hij 

 groeit als tusschenboom onder andere woudboomen. Daar 

 waar de Hevea vrij staat, krijgt hij een korteren stam en 

 een meer vertakten, breeden kroon. Een groote verscheiden- 

 heid heerscht in de grootte en vorm der bladeren. De lengte 

 der geheele bladeren wisselt van 20 tot 60 c.M., daarbij is 

 •de gemeenschappelijke bladsteel meestal ietwat korter dan 

 de helft der bladeren. De afzonderlijke blaadjes zijn deels 

 breeder, deels smaller, en daarnaar zou men twee vormen 

 kunnen onderscheiden nl. latifolia (Seringueira branca) en 

 angustifolia (Seringueira preta): bovendien wijken de hoo- 

 rnen ook in de wijze van vertakking af; de smalbladige 

 vorm is veel sterker vertakt dan de breedbladige. Ken- 

 merkend voor de bladeren is de lange spits; bij geen der 

 andere soorten is deze zoo geprononceerd 1). Voorts is de 

 stam van dezen belangrijken caoutchoucproducent ook nog 

 te herkennen aan de korstige snijwonden. 



2. Hevea Spruceana Müll. Arg. 



Dit is een soort, welke gekenmerkt is door den aan den 

 voet gezwollen stam, van daar dat zij Seringueira barriguda 



1) De op Java gecultiveerde vormen hebben allen spitse 



