- 474 - 



zijn te bereiken. Een pad, dat langs 90 — 120 tapbare 

 boomen voert, wordt een estrada genoemd en aan een ar- 

 beider ter exploitatie gegeven. Een onderneming bezit 

 gewoonlijk 20 tot 100 van zulke estradas. Om de boomen 

 niet te sterk uit te putten, krijgt gewoonlijk één arbeider 

 twee estradas toebedeeld. Elke estrada wordt dan om den 

 anderen dag getapt. Bij het aftappen gaat de arbeider 

 als volgt te werk. 



's Morgens vroeg om 5 uur trekt hij er al op uit, ge- 

 wapend met zijn tapbijltje en opvangbakjes. Het bijltje 

 is aan een langen steel bevestigd. Bij den boom geko- 

 men slaat hij 't bijltje in den boom tot op 't hout en 

 ligt dan den bast wat op. Daarna brengt hij onder de 

 wond onmiddellijk een opvangbakje aan, dat eenvoudig met 

 den scherpen rand in den bast wordt gedrukt. De eerste 

 wond wordt zoo laag mogelijk op den stam aangebracht. 

 De volgende komt vlak daar boven op ongeveer 10 c.M. 

 afstand en de derde weèr hier boven enz., tot zoo hoog, 

 dat hij op den grond staande er niet meer, bij kan. Men 

 krijgt dus na eenigen tijd een verticale rij wonden. Hoe- 

 veel verticale rijen men in eens in bewerking kan nemen, 

 hangt af van de dikte van den stam. Kan één man 

 den stam gemakkelijk omspannen, zoo wordt slechts één 

 rij bewerkt. Is daarvoor 2 man noodig dan worden 

 gelijktijdig twee tot vier rijen, zelden meer, in bewerking 

 genomen. Is een rij afgewerkt dan wordt daar naast 

 met een nieuwe aangevangen. Is de geheele stam tot 

 manshoogte op die wijze bewerkt, dan bouwt de arbeider 

 om den boom eene stelling, om dezen hooger in bewer- 

 king te kunnen nemen. Dit geschiedt enkel bij boomen, 

 welke reeds geruimen tijd in exploitatie zijn en beneden 

 aan den stam geen melksap meer geven. 



Het toebrengen van de wond en het plaatsen van het 

 opvangbakje is het werk van een oogenblik. Snel daarop 

 gaat de arbeider naar den volgenden boom, waarhij hij 

 vaak door rivieren, stroompjes en plassen moet waden. Hier 



