- 506 - 



De druiventeelt bepaalde zich niet tot Poeldijk, doch zij breidde 

 zich langzamerhand over het geheele Westland uit. Evenwel is 

 zij eerst sinds 1830 van beteekenis geworden. Van toen af ging 

 men allerwege muren bouwen en volgens het I andbouwverslag van 

 1900 hadden zij in dat jaar eene „beteelde oppervlakte van bijna 

 400.000 MV' 



Tot voor ongeveer 25 jaar werd de teelt steeds op nagenoeg 

 dezelfde wijze uitgeoefend. Toen echter kwam er verandering. 

 Omstreeks het midden der vorige eeuw toch begon zich het ver- 

 schijnsel voor te doen, dat de druiven aan de muren niet meer 

 goed rijp werden (waarschijnlijk een gevolg van verzwakking der 

 soort, in verband met de langdurige teelt er van), een verschijnsel, dat 

 steeds menigvuldiger optrad, zoodat het langzamerhand uitzondering 

 werd, dat een normale opbrengst, d. i. ongeveer 10 K. G. per strek- 

 kende roede (een roede =12 voet = + 3.77 M.) werd verkregen. 



jaar geleden, opnieuw van Poeldijk uit, op vrij groote schaal tot 



waren er ook eenige vaste muurkassen gemaakt, doch zulks was van 

 weinig beteekenis.) De omstandigheden leidden er toe, dat aanvan- 

 kelijk uitsluitend muurkassen verrezen. 



Ongeveer 15 jaar geleden, nadat eenige Poeldijksche kweekers 

 zich van de kascultuur in België op de hoogte hadden gesteld, 

 ging men, in navolging van hetgeen men daar had waargenomen, 

 over tot het bouwen van tweezijdige kassen, waarbij de beide leng- 

 tezijden geheel of bijna geheel uit glas bestaan. 



Het totaal aantal kassen in het Westland is tegenwoordig zeer 

 aanzienlijk. In 1903 bedroeg, volgens het Landbouwverslag, de op- 

 pervlakte, door de druivenkassen aldaar ingenomen, ruim 212,000 M*. 



De allereerste muurkasjes, welke men sporadisch aantrof, vóór 

 de kascultuur voor het Westland eenige beteekenis kreeg, werden 

 kunstmatig verwarmd en wel door middel van rookkanalen. Hoewel 

 hiermede goede resultaten werden bereikt, vond deze verwarmings- 



warmwatergeleidingen. 



