GAMBIR-CULTUÜR. 



Geschiedenis. Tot een der oudste culfcuurge wassen jnag 

 zeker wel de gambir worden gerekend. Sommigen willen dat 

 de Indiërs, die zich van het vaste land over den Archipel 

 hebben verspreid, de eersten zijn geweest, die van de 

 plant voordeel hebben getrokken, door haar te gebruiken 

 als grondstof voor de bereiding van looistoffen. Zij waren 

 met de winning van looistoffen vertrouwd, daar zij hier- 

 voor in hun vaderland o. m. een boom de khadir of khordir 

 {Mimosa Catechu Roxb), bezigden. Volgens Miquel zouden 

 hiervoor de noten van den Areca-paim (pinangnoten) die- 

 nen. Aan het produkt, dat zij uit de nieuwe planten wisten 

 te bereiden, gaven zij insgelijks-, den naam van khadir, die 

 in gambir is overgegaan De naam Catechu bf naar de 

 Engelsche spelling katcha of katchoe waaronder de gambir 

 in Europa bekend is, zou eene verbastering zijn van kashu 

 of kashu-katta. Hieronder verstaan de Tamils in Br.-Indië 

 een extrakt, dat zij bereiden uit het hout van Acacia Ca- 

 iechu. dat stoffen bevat overeenkomende met die aanwezig 

 in de gambir. 



Eerst in de eerste helft van de negentiende eeuw is de 

 gambir in Europa een handelsartikel geworden. In 1830 

 kwamen slechts kleine hoeveelheden naar Engeland, waar 

 het in de ververijen als proef werd gebezigd. In 1839 

 werden echtef reeds 5,213,000 K. G. gambir naar Engeland 

 vervoerd, en van dit oogenblik af aan nam de invoer en 

 ii':t wrliruik y.ww lijk- 



Op het vasteland van Europa is de gambir — behalve onder 

 <len naam van Catechu— ook onder dien van Terra Japo- 

 nica bekend. 



