PI PER METHYSTICUM Forst. 



In het Natuurk. Tijdschr. voor N. I. 1875, blz. 66 en 

 volg», deelt de russische reiziger N. von Miklucho-Maclay 

 een aantal ethnologische bijzonderheden mee, aangaande de 

 Papoea's aan de naar hem genoemde MACLAY-kust — deel 

 van de Noordkust van het tegenwoordige Duitsch N. 

 Guinea — , in wier midden hij geruimen tijd leefde. De 

 voeding der bewoners besprekende, maakt Maclay o.a. ook 

 gewag van een genotmiddel, een bedwelmenden drank, 

 verkregen uit een struik, die daar den naam „keu" draagt. 

 De bereiding van dezen drank geschiedt op een hoogst 

 eigenaardige, naar onze opvattingen niet bijster smakelijke 

 wijze, welke M. aldus beschrijft : „de bladeren, de stengels 

 en vooral de wortels wofden gekauwd, en, als de massa 

 fijn genoeg is, in een klapperdop met zooveel mogelijk 

 speeksel uitgespuwd. Op de gekauwde massa wordt 

 eenig water gegoten, en, nadat men de vuilgroene brij 

 door gras gefiltreerd heeft, wordt het doorgeloopen vocht, 

 dat zeer bitter en aromatisch is, gedronken. Deze drank 

 smaakt niet bijzonder goed, geljk men kon opmaken uit 

 de leelijke gezichten, die de Papoea's bij het drinken 

 trekken, hij is echter in hooge mate bedwelmend : een 

 klein wijnglas vol is toereikend, om een man in den loop 

 van een half uur zeer omvast op zijn beenen te doen 

 staan. Alleen mannen van zekeren leeftijd mogen dit prae- 

 paraat drinken, voor vrouwen en kinderen is het verboden 

 waar. Bij feestelijke gelegenheden worden alle jongens en 

 jongelieden aan het werk gezet om keu te kauwen, aan 

 het drinken doen ze niet mee; daar de wortel hard is, 

 wordt hij vooraf met een steen murw geklopt. De berei- 



