HET INTERNATIONALE BOTANISCHE 

 CONGRES TE WEENEN. 



Het alle vijf jaar te houden Botanische congres, had dit jaa'r van 

 11 tot 17 Juni te Weenen plaats. Het was zeer goed bezocht, want 



punt der besprekingen was, zooals op het Congres van Parijs in 

 1900 bepaald werd, de regeling der nomenclatuur. Daar deze rege- 

 ling, zoowel voor den tuin- als voor den landbouw van belang is, 

 kan het zijn nut hebben er hier in het kort een en ander over 



De vraag van het geven van namen aan de planten, heeft sedert 

 Linnaeus, die de z. g. binaire nomenclatuur toepastte, d. i. het geven 



slacht en de tweede die van de soort is, tot veel meeningsverschillen 

 onder de kruidkundigen aanleiding gegeven. De verwantschap der 

 planten en de grondbeginselen der benoemingen, geven aanleiding tot 

 kwesties en wat het ergste was, men gaf de planten namen, die 

 allerlei elders niet erkend of waarvan geen nota genomen werd. Tot 

 het midden der vorige eeuw had men daar minder last van, daar zich 

 onder de systematici eenige mannen van naam bevonden, die door 

 hnune autoriteit de meeningen der mindere goden konden onder- 

 drukken, zoodat de door hen gegeven namen aan de planten alge- 

 meen erkend werden. Toen echter het aantal kruidkundigen en 

 speciaal dat der beoefenaars van de systematiek sterk toenam, 

 niet slechts in Europa maar ook in overzeesche gewesten, kwamen 

 de verschillende inzichten aangaande de nomenclatuur no<? scherper 

 te voorschijn. Teneinde hierin verbetering te brengen werd in 1867 

 te Parijs, bij gelegenheid der wereldtentoonstelling een congres ge- 

 houden, waar een reeks vaste regels door Alphose de Candolle voor- 

 gesteld, aangenomen werden. Deze regels werden echter door velen, 

 onder anderen door systematici uit Kew, niet gevolgd. Het bleek ech- 

 ter dat eraan genoemde regels nog al wat ontbrak en dat sommigen 

 ook voor verschillenden uitleg vatbaar waren. Derhalve beproefde 



