merkingen te maken. De besprekingen, die in de Fransche taal 

 gehouden werden onder presidium van Prof. Dr. Flahault uit Mont- 

 pellier, gingen vlug en zonder veel oponthoud, men bemerkte er 

 den ernstigen wensch der congres-leden uit, dat zij de zaak tot een 

 goed einde wilden brengen. Toen Zaterdagavond het congres geslo- 

 ten werd, hadden de leden de overtuiging tot een internationale 

 overeenkomst gekomen te zijn, betreffende de voornaamste kwesties 

 der planten-nomenclatuur. 



Slechts ééne groote botanische instelling, namelijk die vaa Xew 

 onthield zich bij de besprekingen, zij heeft echter niet meer dien 

 grooten invloed als ten tijde dat Hooker en Bentham er werkten, 

 en indien de besluiten van het congres overigens algemeen worden 



zijn de volgende: 



Het principe der prioriteit, d. i. het recht der oudste naam om 

 te blijven bestaan, terwijl de latere vervallen, behalve eenige wei- 

 nige hieronder vermelde uitzonderingen. 



De nomenclatuur voor Phanerogamen en vaat-Cryptogamen be- 

 gint met het jaar 1753, met het verschijnen van de „Species plan- 

 tarom" van Linnaeus. Yóür 1753 gepubliceerde namen hebben dus 

 geen recht van bestaan. 



De oudste soortsnaam blijft behouden, wanneer een plant uit het 

 een geslacht naar het andere wordt overgebracht, zoo moet het zijn 

 Paulowinia tomentosa K. Koch (1872) en niet P. imperialis Smet 

 Zuc< omdat dezelfde plant vroeger als Bignonia tomentosa Thunh. 

 (1784) beschreven is. Voor het geval die soortsnaam reeds in het ge- 

 slacht voorkomt, moet natuurlijk een andere gegeven worden. Als 

 voorbeeld kan dienen: Azalea pontica, als hiervan het geslacht Rho- 

 dendrum is, kan men niet van Rh. ponticum spreken, daar deze 

 reeds bestaat maar is het Rh. flavum G. Don. Evenmin wordt de 

 oudste soortsnaam behouden als die eensluidend is met den geslachts- 

 naam, zoo is voor een zekere plant Bignonia Catalpa L , de oudste 

 naam, nu werd £ij uit het geslacht Bignonia naar Catalpa overge- 

 bracht en zou volgens bovenstaanden regel Catalpa Catalpa moeten 

 heeten, hier echter wordt ook een uitzondering gemaakt en blijft 

 de naam Catalpa bignonioides bestaan. 



Wordt een variëteit tot soort verheven of omgekeerd daalt een 

 soort tot variëteit, dan blijft de naam, die in het eerste geval de 



