- 580 - 



De guayule (Huayle), Parthenium argentatum A. Gkay t 

 een dwergboom uit de familie der Compositen, van onge- 

 veer 0,2 tot 1 meter hoogte, heeft een rijkvertakten stam 

 met grijsachtigen bast. 



Aan de sterk vertakte takuiteinden ontwikkelen zich de 

 loten. De 2 tot 4 cm lange en 0.3 tot 1 cm. breede, gesteel- 

 de bladeren zijn zilvergrijs getint. De kroon is struikachtig 

 of schermvormig. De geelachtige bloemhoofdjes zitten op 

 betrekkelijk lange stelen (tot 20 cm). De bloeitijd valt in 

 de maanden September en October. 



Uit de talrijke, jonge boompjes, die op sommige plaat- 

 sen in de omgeving van oudere boomen staan, laat zich 

 afleiden, dat de guayule zich onder eenigszins gunstige 

 voorwaarden gemakkelijk vermenigvuldigt. 



Zoo heeft men in de buurt van Jimulco onder volwassen 

 boomen wel 50 jonge plantjes geteld. Dikwijls echter, in 

 't bijzonder op zeer vasten, steenachtigen bodem, zijn de 

 voorwaarden voor vermenigvuldiging zeer ongunstig, aan- 

 gezien de kiemplantjes daarin^ moeilijk wortel kunnen 

 schieten. Om deze reden schijnt, in de nabijheid van oude 

 mijnen, waar in vroegere jaren het guayulehout als brand- 

 hout en als stookmateriaal voor het smelten van ertsen 

 gebezigd werd, het jong plantsoen te ontbreken. 



De guayule-planten ondervinden veel nadeel van geiten, 

 welke in die streken veelvuldig worden gehouden. Deze 

 dieren schijnen van het in de takken zich bevindende caout- 

 chouc geen nadeel te ondervinden. 



In 't algemeen neemt men aan, dat de guayule na een 

 vegetatie duur van 15 jaren begint af te sterven. 



Bij 't oogsten worden de stammetjes met een deel van 

 de wortels eenvoudig uit den grond getrokken. 



De naam guayule (guayhule) is vermoedelijk uit het 

 spaansche „hay," het geeft, en uit het indiaansche „hule" 

 d. i. caoutchouc, ontstaan. Bovendien voert deze plant ver- 

 schillende locale namen; in den staat Durango heet zij 

 „Yerba de hule," in het noorden van Zacatecas „hule," in 



