— 595 — 



zonden en in den subtropischen tuin te Miami uitgeplant en 

 onder de zorgen van Prof. P. H. Rolfs gesteld. Vóór de 

 plantjes uitgeplant werden, sneed men ze in, en de twijgjes 

 werden op oudere booraen geënt, om zoodoende een aan- 

 tal proefboomen te krijgen. 



Er is vroeger reeds in Teysmannia iets gezegd van de 

 wijze, waarop men in Amerika te werk ging, om het eerste 

 doel, der hybridisatie, namelijk het kweeken van oranje- 

 boomen, die beter tegen de vorst kunnen te verkrijgen. 

 Ik zal het hier in het kort herhalen. Er bestaat in Ame- 

 rika een soort, de z. g. Critus trifoliata, die jaren geleden 

 uit Japan is ingevoerd en die zeer goed tegen de vorst 

 kan, jammer genoeg geeft deze soort kleine, oneetbare 

 vruchten vol pitten. Door deze nu met variëteiten van de 

 zoete oranje te bevruchten, en evenzoo de laatste met de 

 C. trifoliata, had men de kans een generatie te krijgen, 

 die meer vorst kon verdragen en tevens smakelijke vruch- 

 ten gaf. 



Met hoeveel moeilijkheden men te kampen had, blijkt 

 uit het feit, dat van de bevruchte bloemen, slecht 2 % 

 vruchten zette, ook de kiemkracht der verkregen zaden 

 was niet groot, daar nauwelijks de helft er van kiemde. 

 Eindelijk heeft men een aantal planten verkregen, waarvan 

 de meesten nog geen vruchten gedragen hebben; zoodat 

 men nog niet weet, of zij de gewenschte eigenschappen 

 hebben. 



Een andere moeielijkheid bij het hybridiseeren van plan- 

 ten uit het geslacht Citrm, is vroeger hier ook al eens ter 

 sprake gebracht, uit één zaad ontstaan dikwijls meer kie- 

 men, van deze is er slechts één uit de bevruchting ont- 

 staan, deze eene kan dus de gewenschte eigenschappen 

 bezitten, terwijl de andere uit adventief knoppen zijn 

 ontstaan en geheel gelijk aan de moederplant zijn. In 

 de brochure door het Departement van Landbouw uitge- 

 geven komen afbeeldingen voor van eenige kiemplanten 



