— 624 — 



bij zeggen, dat de plant in Florida zaad voortbrengt, terwijl zij, 

 voorzoover ik het heb kunnen nagaan, zulks hier niet doet, maar 

 zij heeft andere middelen, waarmede zij zich in zeer voldoende mate 

 kan vermenigvuldigen. De plant schiet namelijk stengels uit waaraan 

 zich jonge plantjes ontwikkelen, zijn de laatste groot genoeg dan 

 sterft de stengel af en kunnen zij een zelfstandig bestaan leiden. 

 Zij zijn dan goed ingericht om zich te verspreiden, de opgezwollen 

 bladsteel is bijna kogelrond en met lucht gevuld, waardoor het jonge 

 plantje drijvend wordt gehouden, verder staat het bliadje eerst 

 recht op, het dient als zeil van het schuitje, waarvan de opgezwollen 

 bladsteel de kiel vormt. En bij een weinig luchtbeweging ziet 

 men die plantjes, zoodra zij van de moederplant gescheiden zijn, 

 zich statig over het water bewegen. Verder heeft de waterhyacinth 

 bijzonder mooie bloemen, iedere b'oemenliefhebber, die haar ziet, 

 wenscht haar te bezitten, en daardoor wordt het plantje overal 

 heengebracht, komt het daar weer in de ruimte, dan zorgt het 

 zelf voor de snelle verspreiding. 



Nu schrijft de heer Büchanan uit Queensland er in onderstaand 

 tijdschrift het volgende over." Toen ik in 1849 in de Royal Botanie 

 Gardens in Regents Park leerde, hadden wij in de Orchideeën- 

 serre in een vijver eenige planten yan de waterhyacinth, die nooit 

 bloeiden. Ik dacht toen niet, dat ik nog eens in de gelegenheid 

 zoude zijn, een lagune van meer dan een mijl lang en ruim 200 

 M. breed, geheel bedekt met genoemde planten te zien, die den 

 ganschen zomer doorbloeiden. Het is mij onmogelijk de pracht 

 van dat natuurtooneel slechts bij benadering te beschrijven, het is 

 niet slechts het geheel, dat imponeert, op iederen vierkanten Meter 

 telt men meer dan twintig bloemstengels, maar de bloemen op zich 

 zelf geven een zuiverheid en zachtheid van tinten in paarsch 

 purper, blauw en een schitterend oranje te zien, die men niet licht 



Eenige jaren geleden werd de waterhyacinth in Queensland in. 

 gevoerd, men plantte haar in een vijver bij een suikerfabriek, van 

 daar schijnt zij haar weg gevonden te hebben naar de bovengenoem- 

 de lagune en tot aan de Pioneer-rivier is het eene dichte mas- 

 sa planten geworden. Vroeger groeiden daar de fraaibloeiende 

 Nymphaea gigantea, Vallisneria spiralis en andere waterplanten. De 

 laatste is reeds verdrongen en voor de eerste is het slechts een 

 kwestie van tijd. 



