— 631 — 



omgewerkt, en waar noodig bemest te hebben. Ongeveer drie maan- 

 den na uitgeplant te zijn, is het gras snijbaar. Een opbrengstbe- 

 paling van dit gras werd nog niet gedaan ; wel werd in het jaar 

 1900 door Dr. Tromp de Haas een proef genomeji met ensilage 

 die, alhoewel wat te klein opgezet, goed slaagde, in zooverre, dat 

 karbouwen het bewaarde gras gaarne aten. (Teysmannia Deel 12 

 blz. 249. ev.) 



Recapituleerende zijn dus Teosinte en Bengaalsch gras voor deze 

 gewesten als veevoeder het meest aan te bevelen, terwijl Braziliaansch 

 gras in de hoogere streken ook goede resultaten schijnt te geven. 



Sorghum is ook als groenvoer te gebruiken, doch het is minder 

 productief dan teosinte. Toeri levert weinig voeder, en is niet ge- 

 schikt voor een geregelden aanplant ; het kan alleen als bijcultuur 

 langs wegen en paggers geplant worden; de bladeren hebben echter 

 een belangrijke voedingswaarde wegens het hooge eiwitgehalte; 

 volgens analyse van Dr. Tromp i>e Haas is het bedrag aan eiwit- 

 achtige stoffen 44.4 percent. 



Van de eerstgenoemde grassen worden in den Cultuurtuin meer- 

 dere opbrengstbepalingen gemaakt, waarvan de resultaten later 

 medegedeeld zullen worden. • 



Een klaversoort, Medicago sativa (alfalfa, luzerne) die in Europa 

 en Amerika zeer veel als paarden- en veevoeder geteeld wordt, 

 wil tot nog toe op Java niet zeer goed slagen. In den Cultuurtuin 

 werden er een paar proeven mede genomen, voorloopig met weinig 

 succes; er zal echter mede doorgegaan worden. Waarschijnlijk zal 

 dit gewas in hoogere meer zandige streken beter gedijen dan op 

 Buitenzorg. 



