EEN EN ANDER OVER HET TOPPEN. 

 (Vervolg). 



Verder bleek het dat, naarmate men meerder of minder 

 malen de bloemen verwijderde, dus de aren afknipte, ook 

 de later ontstane zijstengels zich zwakker ontwikkelden- 

 Nam men herhaalde malen de bloemstengels weg, dan wa- 

 ren eveneens bij cle nieuw gevormde zijstengels de leden 

 der stengels ook korter. Nam men alleen de bloemen weg 

 van de aren, dan bleek het, dat dit toch van invloed was 

 op de vorming van nieuwe zijstengels, evenals op hun aan- 

 tal. Eehter bleek ook bij proeven in deze richting, dat 

 dan de aan de aren achter gelaten bloemen, zich slechts 

 onvolkomen ontwikkelden. 



Dat men niet ongestraft op eiken leeftijd de groene deelen 

 van de planten kan verwijderen, bleek ook uit de proeven, en 

 was er voor de verschillende planten een grens te stellen van 

 den leeftijd, waarop een wegnemen der stengels en bladen eer 

 nadeelig was voor de verdere vorming van secundaire sten- 

 gels, dan dat deze handelwijze een vermeerdering van het 

 aantal der nieuw gevormde stengels ten gevolge had. 



Door Solstien werden ook de planten, welke aan de ver. 

 schillende methoden van afsnijden waren onderworpen 

 gewogen, en bleek het hem daarbij, dat in bijna alle gevallen 

 de gezamenlijke productie van blad, stengels en vruchten, 

 achteruit ging door het toppen. 



Alleen wanneer dit geschiedde op jeugdigen leeftijd, was 

 een vermeerdering van het totaal gewicht der planten te 

 constateeren. 



Uit de beschreven proeven, is dus in het algemeen op te 

 maken, dat slechts onder zeer speciale omstandigheden 



