- 674 - 



wel eens door gebrek aan voldoende water op zich laten 

 wachten. Men is er dan toe overgegaan, om feitelijk te 

 oude bibit uit te planten, maar zooals gezegd dikwerf bij 

 gebrek aan beter. 



De bladen van zulke oude bibit hebben zich op het 

 kweekbed reeds vrij ver ontwikkeld en een vrij groote ver- 

 dampende oppervlakte verkregen. Plant men nu uit, dan 

 zal ook het wortelstelsel, dat zich in evenredigheid reeds 

 vrij sterk heeft ontwikkeld, bij het uittrekken nog al ge- 

 kneusd worden en dus de bladen na het uitplanten niet 

 meer het noodige water kunnen toevoeren. Het gevolg 

 zal zijn, dat het blad gaat verdorren en in dit geval is zulks 

 vooral schadelijk, daar nu door het oprollen van het oudere 

 blad de jongere bladen in hun ontplooiing worden tegen- 

 gegaan en gehinderd. 



Was zulks bij de jonge bibit reeds schadelijk, bij de 

 oudere bibit, waar de bladen reeds zooveel steviger zijn, 

 zal de ontplooiing nu zooveel lastiger geschieden. 



Andere nadeelen zijn er verder nog aan het uitplanten 

 van te oude bibit verbonden, waar het echter hier niet 

 de plaats is, om nader op in te gaan, daar de beschrijving 

 buiten het bestek ligt van het onderwerp van dit opstel. 



Somtijds ziet men wel eens, dat de rijst op de sawahs 

 ook op rijper leeftijd nog wordt getopt, zoo komt het wel 

 eens voor, dat dicht bij den inlaat van het water de rijst 

 erg weelderig is opgeschoten en zeer veel blad heeft ge- 

 vormd. De inlandsche landbouwer weet door ondervinding, 

 dat zulk een overmatige weelderige stand van de plant 

 schadelijk is voor de vorming van de vruchten en snijdt 

 in zulk een geval een gedeelte van het blad weg, om de 

 plant tot sterker vorming van vruchtdragende stengels 

 te brengen, daar anders wel eens vooze vruchten zouden 

 kunnen voortgebracht worden. 



Zooals gezegd, algemeen is de toepassing van deze wijze 

 van toppen niet en wel daarom, omdat slechts zelden de 

 padi zulk een weelderigen stand heeft. Over het alge- 



