— 678 - 



noeg meer zijn, om een bloemstengel en vruchten tot ontwik- 

 keling te brengen en aan de plant het aanzien geven van 

 een pol tamelijk bleekgroen gras. 



Wij zien dus uit de bovenstaande beschrijving, dat wij 

 hier te doen hebben met een geval, waarbij de plant ge- 

 topt wordt op rijper leeftijd en stemmen de gevolgen hier- 

 van vrijwel overeen met hetgeen werd beschreven voor 

 de Europeesche graangewassen. Ook hier vinden wij een 

 sterker uitstoeling, echter op een leeftijd dat de plant niet 

 meer in staat is om deze secundaire stengels tot vrucht- 

 dracht te brengen en ondervindt men dus schade in op- 

 brengst, zoo niet de geheele plant dood gaat. 



Voor wij van het toppen bij ons voedingsgewas afstappen, 

 moge er nog de aandacht op gevestigd worden, dat ook bij 

 de meest algemeene cultuurwijze der droge rijst een be- 

 werking voorkomt, die met het toppen veel overeenkomst 

 vertoont en in zijn gevolgen nagenoeg hetzelfde resultaat 

 vertoont. 



Bij de padi-gogo cultuur zooals ik die in enkele onzer 

 bergstreken aantrof, bestaat de gewoonte om, wanneer de 

 aanplant ongeveer een halve a één voet hoog is deze te 

 rollen, met behulp van een vrij zwaren houten rol, ook 

 wordt de aanplant dan wel eens geëgd. 



Het resultaat van deze bewerking is, dat de hoofd- 

 stengel dikwerf wordt gekneusd en dus als 't ware 

 de plant wordt getopt. Men zegt dan ook, dat deze 

 bewerking wordt toegepast, om de uitstoeling te bevor- 

 deren. In Europa heeft men ook de gewoonte zulk een 

 bewerking bij het jongegraangewas toe te passen, daar doet 

 men het hoofdzakelijk om het later legeren te voorkomen 

 en meent men ook beter uitstoeling te verkrijgen door 

 deze bewerking. 



Resumeeren wij nog eens even hetgeen over het toppen 

 bij de rijst is medegedeeld in de voorafgaande bladzijden, 

 dan hebben wij gezien, dat in sommige streken waar de 

 rijstcultuur op vrij hoogen trap staat, men daar de gewoonte 



