— 696 — 



zal kunnen gebruikt worden. Het werkzame bestanddeel der kalk- 

 stikstof is kalciumcyanid CaCN 2 . De stof ziet er uit als een fijn 

 zwart poeder, door de koolstof die het bevat en heeft een gehalte 

 van 10,05 pCt. N. In tweeërlei richting werden met deze stof 

 proeven genomen, ten eerste om te weten te komen, wat er ge- 

 schiedde met deze stof in den bodem en verder, om te zien welke 

 invloed een bemesting met de stof had op de planten. 



Het Calciumcyanamid is de calciumverbinding van Cyanamid, 

 deze verbinding wordt zekerlijk niet in dezen vorm door de plant 

 opgenomen, daar het een zeer vergiftige stof is-, zonder twijfel hebben 

 er in den bodem omzettingen van deze stof verder plaats, welke 

 de verbinding ongevaarlijk maken voor het plantenlichaam, en waar- 

 door dit laatste in staat gesteld wordt de stikstof op te nemen. I3ij 

 verhitting met water wordt er uit Calcium-cyanid Ammoniak ge- 

 vormd, en is het waarschijnlijk, dat er een analoge omzetting in 

 den bodem plaats vindt. 



Bij de splitsing en omzetting van andere organische stikstof- 

 verbindingen, wordt zooals bekend door de bacteriën een voorname 

 rol gespeeld en was het nu de vraag, of bij de vorming van ammo- 

 niak uit de stikstofverbinding, die wij hier bedoelen, ook de inwer- 

 king van bacteriën een rol zoude kunnen spelen. Voor de proeven 

 werd een zeer slappe oplossing gemaakt van calciumcyanid in suiker- 

 water of in andere oplossingen waarin geen stikstof aanwezig is en 

 sommige bacteries toch gaarne zich ontwikkelen. Voor de proeven 

 werden grondbacteries gebruikt, door de vloeistof te infecteeren met 

 een kleine hoeveelheid akkeraarde. Het bleek bij deze proeven, 

 dat het calciumcyanid een uiterst vergiftige stof is voor micro- 

 organismen, die zelfs in een oplossing van 0,1 pCt. werden gedood. 



Nam men echter een slapper oplossing, welke niet meer doodend 

 werkte op deze bacteries, dan bleek het, dat na eenigen tijd 

 ammoniak gevormd was, terwijl in een controle-vloeistof die niet 

 geïnfecteerd was, geen vorming van ammoniak plaats greep. 



Was het dus reeds op grond dezer voorloopige proeven waar- 

 schijnlijk, dat de bacteries een rol zouden spelen bij de omzetting 

 van de kalkstikstof in den bodem, latere proefnemingen van Löh- 

 nis (Bact. Centrbltt Bd.XIV) hebben alle twijfel in dit opzicht 

 weggenomen. 



De verdere proeven strekten zich hoofdzakelijk op het gebied 

 der bemestingsproeven uit, het bleek daarbij, dat de kalkstikstof, 



