700 — 



grondinfeetie toegepast en dez( 

 teerde zaden een dag later werden gelegd; 19 en 20 Juni werden 

 de erwten, 21 en 22 Juni de boonen gepoot. 



Tegen de verwachting was de groei, zoowel bij erwten als 

 boonen op alle 6 stukken gelijk en gelijkelijk slecht. De slechte 

 groei was, wat de erwten betreft, gedeeltelijk te wijten aan de droog- 

 te, terwijl de boonen allemaal zonder uitzondering door de kedelé- 

 boorder waren aangetast. Van een gunstig effect van de bacterie- 

 infectie op den groei was bij beide niets te bespeuren. 



Eind Augustus kon worden geoogst. De vruchten van ieder 

 stuk werden apart gehouden, gedroogd en de zaden gewogen. 

 Daarbij werden de volgende cijfers verkregen: 



Zaad „ 233 , 710 „ 



Uit deze cijfers blijkt van eenige uitwerking van de infectie bij 

 de erwten niets; de verschillen tusschen de 2 stukken met zaad- 

 infectie zijn grooter, dan die tusschen de geïnfecteerde en niet- 

 geïnfecteerde stukken. Bij de boonen leveren de beide stukken 

 met zaadinfectie goede cijfers. Het is echter zeer de vraag of dit 

 aan de infectie dan wel aan 't toeval is toe te schrijven. 



Gedurende de groei was af en toe op ieder stuk een plant uit- 

 gegraven en na den oogst geschiedde dit met alle planten. Daar- 

 bij bleek, dat de boonen op alle stukken in 't bezit van enkele 

 zeer kleine wortelknolletjes waren maar van een grooter aantal 

 of grooter formaat van wortelknolletjes op de geïnfecteerde stukken 

 was niets te bespeuren. Bij de erwten kwamen de wortelknolletjes 

 slechts sporadisch voor. 



De infectie is dus vrij wel mislukt. Waaraan dit is toe te schrij- 

 ven, zal eerst door verdere proeven kunnen worden uitgemaakt. 

 Daartoe zal het Departement nieuwe bacteriën uit Amerika aan- 

 vragen. 



Buitenzorg, September 1905. G. Wilbrink. 



