IETS OVER HET TOPPEN. 

 (Slot). 



Tot dusvere hebben wij de gevolgen van het toppen bij 

 éénzaadlobbige gewassen beschouwd, hier bestond deze 

 werkwijze in hoofdzaak in het verwijderen van het groei- 

 punt van den moederstengel, terwijl men de secundair 

 ontstane stengels ongestoord liet doorgroeien. 



Bij de tweezaadlobbige planten berust het toppen, voor- 

 zoover dit in het groot wordt toegepast, eveneens hoofd- 

 zakelijk in het verwijderen van het groeipunt, dat reeds 

 in de kiem aanwezig was. 



De groei der tweezaadlobbige planten is echter in de 

 meeste gevallen veel forscher dan b.v. bij de graangewassen, 

 en zij leven veel langer. Het gevolg hiervan zal zijn, dat 

 waar secundair ontstaande organen, de plaats innemen van 

 het verwijderde orgaan, deze zelfs in de meeste gevallen 

 diermate hun rol vervullen, dat zij ook na korter of langer 

 tijd opgeofferd moeten worden aan de eischen van de 

 cultuur. 



Zulk een noodzakelijk gebleken herhaalde topping is dan 

 ook eigenlijk niet meer te vergelijken met hetgeen men 

 vindt bij de graangewassen, en trouwens de bewerking dei- 

 cultuurplanten op deze wijze, heeft dan ook den naam van 

 „snoeien" gekregen. 



Bij cultuurplanten wier levensduur beperkt is, en waar 

 zich de bewerking hoogstens een enkele maal behoeft te 

 herhalen, is men echter steeds van toppen blijven spreken. 



Betreft het meer in het bijzonder het verwijderen van 

 bloemknoppen met het doel, om de overgeblevene tot rijker 



