— 719 — 



eigenlijk moeten de takken van den boom in verschillen- 

 de richtingen staan, al naarmate zij aan den binnen- of 

 aan den buitenkant der laan geplaatst zijn ; naar den bin- 

 nenkant der laan voldoen het beste de naar boven groeien- 

 de takken, men krijgt dan den vorm van eeD booggewelf ; 

 terwijl de takken aan den buitenkant van de laan wel 

 eenigszins mogen afhangen, omdat zulks meer schaduw 

 geeft en ook op eenigen afstand mooier is. 



Boven zeide ik, dat de afstand, waarop geplant dient te 

 worden, wat grooter moet zijn, dan de kroon van een 

 normaal ontwikkelden boom is; als er van alle kanten vol- 

 doende licht bij kan komen, ontwikkelt de kroon zich mooier, 

 krijgt men aan de onderste takken meer loof en daardoor 

 een beteren groei en mooier boomen dan bij te dicht plan- 

 ten. Vooral in regenrijke streken mag men de wegen niet 

 te donker beschaduwen. 



De bedoelingen van dengene, die met den aanleg en het 

 onderhoud van den weg belast is, komen soms in conflict 

 met dengene, die de keus der schaduwboomen doet en ze 

 uitplant. Indien een weg te donker beschaduwd is en 

 hij droogt bij regenachtig weer niet spoedig op, zoo wordt 

 hij veel eerder stuk gereden dan indien hij spoedig op- 

 droogt. Ook hierom mag men niet te dicht bij elkaar plan- 

 ten, hier en daar moeten de zonnestralen door kunnen 

 dringen. 



Hoewel het gewenscht is geen boomen te kiezen, die 

 bijzonder langzaam groeien, zijn te snelle groeiers toch ook 

 niet aan te bevelen, deze laatste hebben meestal broos 

 hout, dat bij zwaren wind afknapt. In onzen snelleven- 

 deü tijd wenschen we van alles spoedig resultaten te zien 

 en iets te doen voor onze nakomelingen, waarvan wij zelf 

 nog geen voordeel trekken, ligt minder op onzen weg. 

 Van onze voorgangers hebben wij de statige lanen met 

 tamarindeboomen geërfd en wat geven wij daarvoor in de 

 plaats? Op veel plaatsen hebben wij, waar de koninklijke 

 tamarinde het aflegt, de djoear geplant. Evenals de mus- 



Teysm. XVI. 47 



