— 742 - 



overal in China verbouwd. In de Yangtsze vallei worden twee 

 oogsten per jaar verkregen, in de bergstreken van "West-China teelt 

 men op 7500 vt. hoog nog mais. Jonge nog niet geheel rijpe mais 

 is een heerlijke groente en het is jammer, dat die in Europa niet 

 meer algemeen gebruikt wordt. Rijpe mais wordt in bossen opge- 

 hangen en bewaard, om er later meel van te maken. 



Gierst, Sorghum vulgare, groeit in dezelfde streken waar de mais 

 geplant kan worden, als voedsel dient het echter alleen in de berg- 

 landen, overal elders wordt er een soort wijn van gemaakt. Twee 

 variëteiten, waarvan de eene donkerbruin en de andere lichtbruin 

 of meer geel is, worden er geteeld. 



Panicum miliaceum en Setaria italica, worden niet in het groot 

 verbouwd, de zaden dienen voor het maken van gebak maar meer 



Coix lacryma, Jobstranen, djali, ziet men ook slechts in kleine 

 hoeveelheden, hoewel de zaden wel geroosterd of in den vorm van 

 meel gegeten wordt is zulks toch uitzondering, men maakt er meer 

 gebruik van als medicijn, daar de Chineezen er geneeskrachtige 

 eigenschappen aan toeschrijven. 



In de koudere streken wordt nog vrij veel boekweit geteeld, 

 vooral in het gebergte in de buurt van Thibet, het is een cultuur 

 die weinig zorg vereischt. 



Daar de bevolking zooals gezegd is in hoofdzaak op plantenvoedsel 

 aangewezen is, zijn de peulvruchten een belangrijk deel dier voeding. 

 De gewone erwt, de snijboon en de sojaboon — kedeleh — zijn de 

 voornaamste soorten; beide eerste worden in de valleien in den winter 

 en in het gebergte in den zomer geteeld, terwijl de sojaboon overal 

 een zomercultuur is. 



Erwten en boonen worden in aanzienlijke hoeveelheden, zoowel 

 versch als droog gegeten, zij worden ook tot meel vermalen en in 

 vermicelli verwerkt. De jonge takjes van erwten worden als groente 

 verbruikt. De sojaboon is echter in China verreweg de belangrijkste. 

 Overal plant men dit nuttig gewas, op velden alleen, rondom rijst- 

 velden, en onder de mais en de Sorghum. Er zijn wat de kle\ir 

 van het zaad betreft drie soorten, een gele, een groene en een 

 zwarte. De Chineezen maken weer van de gele drie, en van de 

 groene en de zwarte ieder twee verscheidenheden. Deze verschil- 

 lende variëteiten rijpen ook op verschillende tijdstippen, zoo is de 

 zwarte een volle maand later rijp dan de andere. De boontjes 



